Βουλευτές της Νέας Αριστεράς κατέθεσαν ερώτηση προς την Υπουργό Παιδείας, με θέμα: «Η συστηματική υποβάθμιση της Θεατρικής Αγωγής και η άνιση μεταχείριση
του κλάδου θεατρικών σπουδών ΠΕ91.01 είναι επιτακτική ανάγκη να αρθεί».
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης.
Η Θεατρική Αγωγή αποτελεί ένα γνωστικό αντικείμενο υψηλής παιδαγωγικής, κοινωνικής
και πολιτιστικής αξίας. Ο Συνήγορος του Πολίτη, σε πρόσφατη παρέμβασή του,
υπογραμμίζει ότι η επαφή των παιδιών με το θέατρο συμβάλλει αποδεδειγμένα στην
ολόπλευρη ανάπτυξή τους, ενισχύοντας τη δημιουργικότητα, την ενσυναίσθηση και τις
κοινωνικές δεξιότητες. Η ανωτέρω Ανεξάρτητη Αρχή διαπιστώνει ότι η καλλιτεχνική
παιδεία συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωση θετικού σχολικού κλίματος και στην
ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης, ενώ σημειώνει ότι στα Μουσικά, Καλλιτεχνικά και σε
σχολεία με καλλιτεχνικές ομάδες παρατηρούνται λιγότερα περιστατικά βίας, συγκρούσεων
και διακρίσεων. Σημειωτέον δε, ο Συνήγορος του Πολίτη επισημαίνει, στην πρόσφατη
αναφορά του (20/03/2026), ότι η απουσία της θεατρικής παιδείας από τη Δευτεροβάθμια
Εκπαίδευση δημιουργεί συνθήκες μορφωτικής ανισότητας και θέτει εμπόδια στην
ψυχοκοινωνική ισορροπία των παιδιών, βάλλοντας κατ’ αυτό τον τρόπο εναντίον του
πυρήνα των δικαιωμάτων του παιδιού.
Η σημασία της Θεατρικής Αγωγής τεκμηριώνεται διεθνώς από τον «Οδικό Χάρτη για τις
Τέχνες στην Εκπαίδευση» (UNESCO, 2006) και την «Ατζέντα της Σεούλ» (UNESCO,
2010), η οποία αναγνωρίζει το δικαίωμα όλων σε μια ποιοτική εκπαίδευση σε κάθε μορφή
τέχνης. Παρά ταύτα, στην Ελλάδα καταγράφεται μια συστηματική αποδόμηση: Το
μάθημα αφαιρέθηκε από τις Ε’ και ΣΤ’ τάξεις του Δημοτικού το 2016. Το 2020
καταργήθηκαν πλήρως τα μαθήματα Αισθητικής Αγωγής από το Λύκειο («Στοιχεία
Θεατρολογίας»). Παρότι υπάρχει εγκεκριμένο «Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο
Προγράμματος Σπουδών» για το Γυμνάσιο, αυτό ουδέποτε εφαρμόστηκε.
Παράλληλα, ο κλάδος των Θεατρολόγων (ΠΕ91.01) βιώνει μια ιδιότυπη υπηρεσιακή
ομηρία. Οι οργανικές θέσεις που συστάθηκαν καλύφθηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις
συμπληρωματικές μεταθέσεις και διορισμούς των ετών 2024 και 2025. Ως αποτέλεσμα,
στις μεταθέσεις του 2026 εμφανίστηκαν μηδενικά οργανικά κενά σχεδόν στο σύνολο των
Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Δεκάδες εκπαιδευτικοί παραμένουν μακριά
από τον τόπο συμφερόντων τους, ενώ πολλοί αναγκάζονται να απασχολούνται σε
αντικείμενα ξένα προς την ειδίκευσή τους. Η μετατροπή των υφιστάμενων λειτουργικών
κενών σε οργανικές θέσεις είναι απαραίτητη για τη σταθερότητα της εκπαιδευτικής
διαδικασίας.
Κατόπιν αυτών, ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
● Προτίθεται το Υπουργείο να προχωρήσει στην άμεση εκ νέου ένταξη της
θεατρικής αγωγής στην Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού, στην υλοποίησή της στο Γυμνάσιο,
όπως και στην εκ νέου ένταξη του μαθήματος «Στοιχεία Θεατρολογίας» στην Α΄
τάξη του Λυκείου σύμφωνα με τις εισηγήσεις του Συνηγόρου του Πολίτη και το
ήδη εγκεκριμένο πλαίσιο σπουδών;
● Ποια μέτρα θα ληφθούν για την ενίσχυση των βιωματικών δράσεων που, σύμφωνα
με τον Συνήγορο, λειτουργούν προληπτικά σε ζητήματα σχολικού εκφοβισμού και
ενδοσχολικής βίας;
● Θα θεσπίσει το αρμόδιο Υπουργείο νέα νομοθετική ρύθμιση για τη σύσταση
επιπλέον οργανικών θέσεων στον κλάδο ΠΕ91.01, βάσει των πραγματικών
λειτουργικών αναγκών, ώστε να αρθεί η υπηρεσιακή ομηρία των εκπαιδευτικών;
● Θα μεριμνήσει το Υπουργείο για τη διενέργεια συμπληρωματικών μεταθέσεων
εντός του καλοκαιριού του 2026, ώστε να ικανοποιηθούν οι αιτήσεις που δεν
εξετάστηκαν λόγω της τεχνητής έλλειψης οργανικών θέσεων;
● Πώς δικαιολογείται η ετεροαπασχόληση θεατρολόγων σε διαφορετικά αντικείμενα,
την ώρα που διεθνείς οργανισμοί και η εγχώρια επιστημονική κοινότητα τονίζουν
την ανάγκη για εξειδικευμένη καλλιτεχνική παιδεία σε όλες τις βαθμίδες;