Νέος εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Αριστεράς ο Γιώργος Λυκοπάντης

Η Νέα Αριστερά ανακοινώνει ότι νέος εκπρόσωπος Τύπου αναλαμβάνει ο Γιώργος Λυκοπάντης.

Ο Γιώργος Λυκοπάντης γεννήθηκε το 2001 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Έχει εργαστεί στον κλάδο του επισιτισμού-τουρισμού από νεαρή ηλικία, συνδυάζοντας την εργασία με τις σπουδές του στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου.

Από τα μαθητικά του χρόνια δραστηριοποιήθηκε πολιτικά, αρχικά μέσα από την ΚΝΕ και στη συνέχεια από τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Υπήρξε μέλος της Γραμματείας του Κεντρικού Συμβουλίου και Γραμματέας Σπουδάζουσας. Έχει ενεργή παρουσία στο φοιτητικό κίνημα από το 2019, συμμετέχοντας σε κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και την απόδοση διακαιοσύνης για το έγκλημα στα Τέμπη. Υπήρξε μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Φοιτητικού Συλλόγου Παντείου.

Με τη συγκρότηση της Νέας Αριστεράς συμμετείχε ως ιδρυτικό μέλος, ενώ σήμερα είναι Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Νέας Αριστεράς και μέλος του Πολιτικού Γραφείου.

Ανακοίνωση Νέας Αριστεράς: Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ταιριάζουν απόλυτα στο προφίλ της κυβέρνησης της ΝΔ: γεμάτα επικοινωνία και από ουσία τίποτα

Αν κάτι έχουμε μάθει τα τελευταία επτά χρόνια, είναι ότι η κυβέρνηση ενδιαφέρεται ελάχιστα για την κοινωνική δικαιοσύνη και τις ανάγκες των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων.

Σήμερα ανακοινώθηκε ένα θηριώδες πρωτογενές πλεόνασμα για το 2025 το οποίο διαμορφώνεται στο 4,9% του ΑΕΠ, δηλαδή πάνω από 12 δισ. ευρώ.

Πώς προκύπτει όμως αυτό το υπερπλεόνασμα;

Η απάντηση βρίσκεται στην ίδια την πολιτική της κυβέρνησης, η οποία μετατρέπει την ακρίβεια σε δημοσιονομική ευκαιρία. Αυτή η αύξηση εσόδων δεν πρόερχεται από καλύτερες επιδόσεις στην ανάπτυξη. Το αντίθετο μάλιστα. Προέρχεται από την -κοινωνικά άδικη- έμμεση φορολογία και τη μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας.

Παράλληλα, η ακρίβεια «πνίγει» τα νοικοκυριά. Ο πληθωρισμός τον Μάρτιο διαμορφώθηκε στο 3,9%, με τις μεγαλύτερες αυξήσεις να καταγράφονται στα είδη βασικής διαβίωσης.

Σε βασικά αγαθά, οι αυξήσεις είναι ακόμη πιο δραματικές: μοσχάρι +20,3%, λαχανικά +8,9%, ενοίκια +7,6%, πετρέλαιο κίνησης +22,8%, βενζίνη +9,3%.

Σε μια τέτοια συγκυρία, θα περίμενε κανείς ουσιαστικές παρεμβάσεις για τη στήριξη της κοινωνίας. Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση επέλεξε μέτρα περιορισμένης εμβέλειας και καθυστερημένης εφαρμογής:

•⁠ ⁠Μέτρα που δεν αντιμετωπίζουν ουσιαστικά την ακρίβεια. Καμία αναφορά στο (ούτως ή άλλως προβληματικό) Fuel Pass, ενώ απλώς επεκτείνεται η επιδότηση στο πετρέλαιο κίνησης, που βρίσκεται ήδη στα 2 ευρώ το λίτρο.
•⁠ ⁠Μέτρα με περιορισμένη πληθυσμιακή κάλυψη, τα οποία οι πολίτες θα δουν σε έξι μήνες από τώρα, όπως η επιστροφή ενοικίου και η ενίσχυση του έκτακτου επιδόματος για συνταξιούχους και άτομα με αναπηρία.
•⁠ ⁠Μέτρα που ελάχιστα θα βοηθήσουν τις οικογένειες με παιδιά. Γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε, τα 150 ευρώ είναι σταγόνα στον ωκεανό των πραγματικών αναγκών.
•⁠ ⁠⁠ Μέτρα για τα ληξιπρόθεσμα χρέη και τον εξωδικαστικό συμβιβασμό που περισσότερο δείχνουν ότι η κυβέρνηση προετοιμάζεται για ένα νέο κύμα χρεών ως αποτέλεσμα της επερχόμενης κρίσης.

Την ώρα που η κοινωνία πιέζεται, δεν υπάρχει καμία ουσιαστική παρέμβαση: ούτε για τις τιμές στα σούπερ μάρκετ, ούτε για το κόστος της ενέργειας, ούτε για την ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων.

Η Νέα Αριστερά τονίζει ότι η οικονομική πολιτική για να είναι δίκαιη απαιτείται αναδιανομή, ουσιαστική στήριξη των εισοδημάτων και παρεμβάσεις που να αντιμετωπίζουν την ακρίβεια στην πράξη.

Η Νέα Αριστερά προτείνει:

– Μηδενικό ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής
– 5% ΦΠΑ στα υπόλοιπα τρόφιμα
– Μείωση ΕΦΚ στα καύσιμα στα κατώτατα όρια της Ε.Ε.
– Κατάργηση των φοροαπαλλαγών προς funds και μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, που ξεπερνούν τα 3 δισ. ευρώ ετησίως
– Αύξηση της φορολογίας στα μερίσματα στο 21%

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ταιριάζουν απόλυτα στο προφίλ της κυβέρνησης της ΝΔ: γεμάτα επικοινωνία και από ουσία τίποτα.

Ανακοίνωση Νέας Αριστεράς: Με την υγεία των πολιτών ή με τα κέρδη των πολυεθνικών, κ. Μητσοτάκη;

Το ερώτημα στον τίτλο είναι ρητορικό καθώς έχει βρει ήδη την απάντηση του από τις αποκαλύψεις της διεθνούς έρευνας Cancer Calculus του ICIJ, σε συνεργασία με το Reporters United, οι οποίες αναδεικνύουν με τον πιο σκληρό τρόπο μια πραγματικότητα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να κρατήσει στο σκοτάδι: την πλήρη υποταγή της φαρμακευτικής πολιτικής στα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Όπως σημειώνεται στην έρευνα, το αντικαρκινικό φάρμακο Keytruda αποτελεί ένα από τα πιο κερδοφόρα φάρμακα παγκοσμίως, με πωλήσεις που έφτασαν τα 31,7 δισ. δολάρια μόνο το 2025 και συνολικά 163 δισ. δολάρια από το 2014 έως σήμερα. Την ίδια στιγμή, το κόστος ετήσιας θεραπείας στην Ελλάδα αγγίζει τα 97.306 ευρώ, ενώ σε άλλες χώρες φτάνει έως και τα 208.000 δολάρια.

Η «δίκαιη τιμή» ενός φιαλιδίου θα μπορούσε να είναι περίπου 40 ευρώ. Στην Ελλάδα, ωστόσο, η τιμή του ίδιου σκευάσματος ανέρχεται στα 2.702,95 ευρώ. Η απόκλιση αυτή είναι σκανδαλώδης.

Η φαρμακευτική εταιρεία MSD, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, διατηρεί αυτές τις τιμές μέσω επιθετικού λόμπινγκ, καθυστέρησης εισόδου φθηνότερων εκδοχών και εκτεταμένων χρηματοδοτήσεων προς γιατρούς και οργανώσεις. Μόνο στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα στοιχεία, κατέβαλε σχεδόν 52 εκατ. δολάρια σε πληρωμές προς επαγγελματίες υγείας για το συγκεκριμένο φάρμακο.

Στην Ελλάδα, το λόμπινγκ όμως δεν περιορίζεται σε εταιρικό επίπεδο. Φτάνει μέχρι τον πυρήνα της εκτελεστικής εξουσίας. Όπως αποκαλύπτεται, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στην κατοικία της Αμερικανίδας πρέσβειρας, Κίμπερλι Γκιλφόιλ με τη συμμετοχή των υπουργών Οικονομικών και Υγείας, στελεχών του ΕΟΠΥΥ και εκπροσώπων φαρμακευτικών εταιρειών. Εκεί, σύμφωνα με την έρευνα, ασκήθηκαν πιέσεις για μείωση του clawback, δηλαδή του μηχανισμού επιστροφής χρημάτων από τις εταιρείες προς το Δημόσιο.

Το clawback στην Ελλάδα φτάνει πάνω από το 50% της φαρμακευτικής δαπάνης, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνά το 70%. Η μείωσή του, όπως είναι προφανές, σημαίνει άμεση επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού και τελικά των πολιτών.

Και εδώ προκύπτει το πολιτικό ζήτημα.
Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας αρνήθηκε να δώσει στοιχεία στους δημοσιογράφους για τη δημόσια δαπάνη του συγκεκριμένου φαρμάκου, χαρακτηρίζοντάς τα «μη ανακοινώσιμα». Παράλληλα, οι αρμόδιες επιτροπές αξιολόγησης δεν λειτουργούν ως ανεξάρτητοι θεσμοί, αλλά υπάγονται απευθείας στο γραφείο του υπουργού.
Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη έλλειψη διαφάνειας στην τιμολόγηση φαρμάκων…

*Και το ερώτημα που εμφανίζεται είναι: Διαμορφώνεται η φαρμακευτική πολιτική της χώρας υπό την πίεση ξένων κυβερνήσεων και εταιρικών συμφερόντων;*

Ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να παριστάνει συνέχεια τον «ανήξερο» όπως έχει κάνει δεκάδες φορές στο πρόσφατο παρελθόν γιατί η ευθύνη είναι πολιτική και αφορά τον ίδιο, αλλά και τον κ. Γεωργιάδη και οφείλουν να απαντήσουν και ας ξέρουμε ότι οι απαντήσεις που στηρίζονται στη λογική δεν είναι το δυνατό τους σημείο.