Γαβριήλ Σακελλαρίδης στον Αθήνα 9,84: Η κυβερνητική πολιτική ενισχύει τα υπερκέρδη, ενώ η κοινωνία βυθίζεται στην ακρίβεια και την ανασφάλεια – Ο Τσίπρας είναι η αφετηρία της κρίσης αξιοπιστίας της Αριστεράς
Συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 και στους δημοσιογράφους Βούλα Κεχαγιά και Νίκο Φελέκη παραχώρησε ο Γραμματέας της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, και μίλησε για την ακρίβεια, τη φορολογική πολιτική, τις τράπεζες, το σκάνδαλο των υποκλοπών, αλλά και για τις εξελίξεις στη Νέα Αριστερά.
Αναφερόμενος στην ανακοίνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ μικτά, υπογράμμισε ότι πρόκειται για αυξήσεις-φιλοδωρήματα που δεν επαρκούν ούτε στο ελάχιστο για να καλύψουν την αύξηση του καθημερινού κόστους ζωής. Όπως σημείωσε, πριν από λίγες ημέρες δημοσιοποιήθηκαν τα στοιχεία της Eurostat για το κατά κεφαλήν εισόδημα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, τα οποία κατατάσσουν και πάλι τη χώρα μας στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μαζί με τη Βουλγαρία, στο 68% του μέσου όρου της Ε.Ε. Όπως είπε, η εικόνα αυτή αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο την κατάρρευση της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων και των Ελληνίδων και αποδεικνύει ότι οι ανακοινώσεις για αυξήσεις στους ονομαστικούς μισθούς δεν αρκούν για να ανακουφίσουν τα νοικοκυριά.
Τόνισε ότι «τα μέτρα αυτά όχι μόνο δεν μπορούν να αλαφρύνουν τα βάρη που σηκώνουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, αλλά εξανεμίζονται υπό το βάρος των πληθωριστικών πιέσεων και της γενικευμένης ακρίβειας». Ο κ. Σακελλαρίδης υπενθύμισε, μάλιστα, και τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τη φτώχεια και την κοινωνική αποστέρηση, σύμφωνα με τα οποία περίπου 2.880.000 πολίτες βρίσκονται κοντά στο όριο της φτώχειας, επισημαίνοντας ότι αυτή είναι η πραγματική εικόνα της χώρας και όχι η εικόνα που προσπαθεί να κατασκευάσει η κυβερνητική προπαγάνδα.
Ο Γραμματέας της Νέας Αριστεράς σημείωσε ότι πρόκειται για συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να στηρίξει τα υπερκέρδη των ενεργειακών εταιρειών και όχι την κοινωνία.
Όπως είπε, η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει εκεί όπου βιώνει ο πολίτης την πίεση, δηλαδή στη λιανική τιμή των καυσίμων, αλλά επιλέγει να βάζει πλαφόν μόνο στο περιθώριο κέρδους. Αυτό σημαίνει, ότι όσο αυξάνεται το κόστος εισαγωγής των καυσίμων, τόσο αυξάνεται και η τελική τιμή για τον καταναλωτή, ενώ το ποσοστό κέρδους των εταιρειών παραμένει διασφαλισμένο.
Χαρακτήρισε αυτόν τον μηχανισμό βαθιά αναδιανεμητικό υπέρ των ισχυρών, λέγοντας ότι ακριβώς πάνω του στηρίχθηκε και η έκρηξη της κερδοφορίας των καρτέλ μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, όταν τα κέρδη στην ενέργεια και σε μεγάλες αλυσίδες τροφίμων εκτοξεύθηκαν, ενώ η κοινωνία βυθιζόταν στην ανασφάλεια.
Προειδοποίησε ακόμη ότι, με φόντο τις διεθνείς εξελίξεις και την πίεση στις τιμές της ενέργειας, υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος νέου κύματος πληθωρισμού, το οποίο θα πλήξει ξανά σκληρά τους πολίτες. «Υπάρχει το ενδεχόμενο να επαναληφθεί το σενάριο που ζήσαμε μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία: άνοδος επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες, εκτίναξη του κόστους στέγασης και περαιτέρω ασφυξία για τα νοικοκυριά», υπογράμμισε. Πόσο μάλλον όταν «στη χώρα μας καταγράφεται μία από τις μεγαλύτερες ψαλίδες μεταξύ επιτοκίων δανεισμού και επιτοκίων καταθέσεων, με αποτέλεσμα οι τράπεζες να εκτοξεύουν την κερδοφορία τους, ενώ οι πολίτες να επιβαρύνονται δυσανάλογα και πάλι».
Ο κ. Σακελλαρίδης άσκησε επίσης έντονη κριτική και στη φορολογική πολιτική της κυβέρνησης. Όπως είπε, «περίπου το 60% της τιμής που πληρώνουν οι πολίτες στα καύσιμα αποτελείται από έμμεσους φόρους, δηλαδή ΦΠΑ και ειδικό φόρο κατανάλωσης».
«Η κυβέρνηση αξιοποιεί την ακρίβεια για να αυξάνει τα κρατικά της έσοδα, να παράγει υπερπλεονάσματα και στη συνέχεια να τα εμφανίζει ως πεδίο δήθεν κοινωνικής αναδιανομής», τόνισε.
Στην πραγματικότητα όμως, όπως ανέφερε, παίρνει από τη μία τσέπη των πολιτών μέσω της ακρίβειας και της έμμεσης φορολογίας και επιστρέφει ένα μικρό μόνο μέρος με αποσπασματικές ενισχύσεις, χωρίς να αγγίζει τον πυρήνα του προβλήματος. «Οι έμμεσοι φόροι είναι κοινωνικά άδικοι», υπογράμμισε, γιατί επιβαρύνουν με τον ίδιο τρόπο τον πλούσιο και το φτωχότερο νοικοκυριό.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών, ο Γραμματέας της Νέας Αριστεράς το χαρακτήρισε ως το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έχει γνωρίσει η χώρα από τη Μεταπολίτευση και μετά. Όπως είπε, πρόκειται για υπόθεση που ξεπερνά κάθε φαντασία, καθώς ένα παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό χρησιμοποιήθηκε εναντίον κορυφαίων υπουργών, της ηγεσίας του στρατεύματος, δικαστικών, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων. Υπογράμμισε ότι η σύνδεση της κυβέρνησης, της ΕΥΠ και της εταιρείας που εμπορεύεται το παράνομο λογισμικό είναι πλέον προφανής, ιδιαίτερα μετά και την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και την καθαρογραφή της.
Όπως σημείωσε, «υπάρχουν ξεκάθαρα ποινικές ευθύνες που πρέπει να αναζητηθούν ακόμη και στο πρόσωπο του πρωθυπουργού», αφού με το πρώτο ΦΕΚ του επιτελικού κράτους ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε ο ίδιος την πολιτική ευθύνη για την ΕΥΠ. Τόνισε ότι τα ζητήματα των υποκλοπών και του κράτους δικαίου συνδέονται άμεσα, καθώς πρόκειται για μια υπόθεση που αφορά την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας.
Ο κ. Σακελλαρίδης ανέδειξε ως κεντρικό πρόβλημα τη βαθιά κρίση αξιοπιστίας που διαπερνά συνολικά το πολιτικό σύστημα και ειδικά τον χώρο της Αριστεράς. Ανέφερε ότι η Αριστερά εξακολουθεί να διαθέτει θέσεις, πρόγραμμα και επεξεργασμένες προτάσεις, πολλές από τις οποίες είναι και ριζοσπαστικές και ρεαλιστικές ταυτόχρονα. Το κρίσιμο πρόβλημα όμως είναι ότι ο κόσμος δεν ακούει πια. «Έχει κατεβάσει τα ρολά», είπε χαρακτηριστικά, γιατί δεν πιστεύει ότι αυτές οι θέσεις συνοδεύονται από πολιτική αξιοπιστία. Ο ίδιος σημείωσε ότι αυτή η κρίση δεν γεννήθηκε τώρα, αλλά έχει βαθύτερες ρίζες και συνδέεται με επιλογές προηγούμενων ετών που άφησαν βαριά αποτύπωση στη σχέση της Αριστεράς με την κοινωνία.
Για τον ρόλο του πρώην Πρωθυπουργού στις εξελίξεις, ο κ. Σακελλαρίδης υπογράμμισε ότι «πιστεύω ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι απλά κομμάτι του προβλήματος, αλλά είναι, στην ουσία, η αφετηρία αυτού του προβλήματος», ενώ πρόσθεσε ότι «το πρόβλημα είναι κατ’ εμέ ότι ο κ. Τσίπρας είναι ικανός να πει και αριστερά και δεξιά πράγματα ανάλογα με το ακροατήριο και ανάλογα με τη συνθήκη».
Υπογράμμισε ότι η Νέα Αριστερά οφείλει να συμβάλει σε μια πραγματική επανεκκίνηση της Αριστεράς, με σαφές πολιτικό στίγμα, αυτοπεποίθηση στις ιδέες της και καθαρό λόγο που να απαντά στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων. Όπως σημείωσε, την ώρα που η Δεξιά επελαύνει ιδεολογικά και πολιτικά, η Αριστερά δεν μπορεί να συνεχίσει με θολές στρατηγικές, μεσοβέζικες τοποθετήσεις ή ανακυκλωμένα σχήματα. Χρειάζεται, όπως είπε, «ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα που να απαντά στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών».
Σημείωσε ότι η Νέα Αριστερά χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να αποκτήσει διακριτό πολιτικό στίγμα. Εξέφρασε την άποψη ότι η πολιτική ενός γενικού και θολού «προοδευτικού πόλου» δεν αρκεί για να συγκροτήσει αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση, καθώς δεν υπάρχουν σήμερα οι πολιτικές προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο με τρόπο που να μπορεί να εμπνεύσει την κοινωνία. Τόνισε ότι η πραγματική απάντηση στην ηγεμονία της Δεξιάς δεν μπορεί να προκύψει μέσα από πολιτικές προσθέσεις χωρίς σαφή ταυτότητα, αλλά μέσα από την επανασύνδεση της Αριστεράς με τον κόσμο και τις πραγματικές του ανάγκες.
Καταλήγοντας, σημείωσε ότι η Νέα Αριστερά επιδιώκει να επανασυνδεθεί με την κοινωνία και τα κοινωνικά κινήματα, με στόχο «να ενεργοποιήσει έναν κόσμο που πίστεψε στη Αριστερά, αλλά απογοητεύτηκε τα προηγούμενα χρόνια».
