Στην Ελλάδα του 2026, ένας άνθρωπος στη Θεσσαλονίκη βρέθηκε να κοιμάται μέσα σε κάδο απορριμμάτων και παραλίγο να χάσει τη ζωή του από την πρέσα απορριμματοφόρου. Το ερώτημα είναι γιατί βρέθηκε ένας άνθρωπος να κοιμάται μέσα σε έναν κάδο;
Η αστεγία είναι ένα χρόνιο και βαθύ κοινωνικό πρόβλημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της FEANTSA (2013), οι άστεγοι στη χώρα μας υπολογίζονται περίπου στους 40.000 με την επισήμανση ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς ένα σημαντικό μέρος δεν έχει καταγραφεί.
Και η πολιτική που ακολουθεί η διοίκηση Αγγελούδη στον Δήμο Θεσσαλονίκης όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα, αλλά είναι επιθετική και κινείται σε μια λογική καταστολής. Από τη στάση της στο ζήτημα της ΔΕΘ έως την κανονιστική απόφαση που απαγορεύει την εγκατάσταση μικροφωνικής, την απομάκρυνση και διάλυση πρόχειρων καταλυμάτων αστέγων, αλλά και την προσφυγή στη Δικαιοσύνη, που συνιστά ευθεία ποινικοποίηση της αστεγίας, η διοίκηση Αγγελούδη φαίνεται να αντιλαμβάνεται την πόλη πρωτίστως ως ζήτημα «εικόνας».
Η αστεγία δεν «εξαφανίζεται» με απαγορεύσεις ούτε με επιχειρήσεις «εκκαθάρισης».
Η Νέα Αριστερά υποστηρίζει την άμεση ενίσχυση των δομών φιλοξενίας με επαρκείς πόρους και προσωπικό, ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν περισσότεροι συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.
Μια κοινωνία κρίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους πιο ευάλωτους. Και η σημερινή εικόνα είναι τουλάχιστον απογοητευτική.