Η εκλογική ήττα του Βίκτορ Όρμπαν κλείνει έναν κύκλο 16 ετών αυταρχικής διακυβέρνησης στην Ουγγαρία, κατά τον οποίο υπονομεύτηκαν το κράτος δικαίου, οι δημοκρατικοί θεσμοί και οι ελευθερίες. Η απομάκρυνση μιας κυβέρνησης που ταυτίστηκε με την ακροδεξιά πολιτική και τη διαφθορά αποτελεί μία ήττα για την ευρωπαϊκή ακροδεξιά.
Η συμμετοχή στις εκλογές ξεπέρασε το 74%, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι οι κοινωνίες και η λαϊκή βούληση μπορούν να ανατρέπουν πολιτικά καθεστώτα που φαίνονται ισχυρά και παγιωμένα.
Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δεν συνιστά προοδευτική στροφή.
Ο νέος πολιτικός συσχετισμός παραμένει σαφώς δεξιός, ενώ οι κυρίαρχες πολιτικές κατευθύνσεις στην οικονομία, το μεταναστευτικό και τα κοινωνικά δικαιώματα δεν φαίνεται να μεταβάλλονται ουσιαστικά. Η ακροδεξιά και η συντηρητική ηγεμονία εξακολουθούν να καθορίζουν το πολιτικό τοπίο. Ειδικά αν λάβουμε υπόψη μας ότι ο νικητής των εκλογών προέρχεται από το κόμμα Fidesz και η πρώην σύζυγός του υπήρξε υπουργός στην κυβέρνηση του Όρμπαν, ενώ το ουγγρικό κοινοβούλιο απαρτίζεται αποκλειστικά από δεξιά και ακροδεξιά κόμματα.
Η περίπτωση της Ουγγαρίας αναδεικνύει ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πρόβλημα: την κανονικοποίηση της δεξιάς και ακροδεξιάς πολιτικής, ακόμη και μετά την εκλογική φθορά αυταρχικών ηγεσιών.
Το ζητούμενο, όμως, παραμένει η ύπαρξη μιας αριστερής και προοδευτικής εναλλακτικής.
Η Νέα Αριστερά τονίζει ότι χωρίς αυτήν, η πολιτική αλλαγή κινδυνεύει να περιορίζεται σε αναδιατάξεις εντός του ίδιου συντηρητικού πλαισίου, χωρίς ουσιαστικό όφελος για την κοινωνία.