Μιλώντας στο MEGA και τους δημοσιογράφους Ιορδάνη Χασαπόπουλο και Ανθή Βούλγαρη, ο Επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, αναφέρθηκε αρχικά στο μήνυμα της αφίσας-κάλεσμα για τη σημερινή κινητοποίηση «Κάντε όπως το Παρίσι», τονίζοντας ότι «“Κάντε όπως το Παρίσι” σημαίνει να βγει η νεολαία στους δρόμους, να στηρίξει τις μεγάλες κινητοποιήσεις που γίνονται αυτή τη στιγμή στη Γαλλία και σε ολόκληρη την Ευρώπη, απέναντι σε μια πολιτική που περιθωριοποιεί μεγάλα τμήματα της νεολαίας και τους στερεί την προοπτική και την αισιοδοξία».
«Υπάρχει διάχυτη οργή και έχει συγκεκριμένες αιτίες»
Απαντώντας στη συζήτηση για τα επεισόδια που έχουν σημειωθεί στις κινητοποιήσεις στη Γαλλία, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης τόνισε ότι η Νέα Αριστερά επιλέγει να κοιτάξει τα γεγονότα από την πλευρά των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που διαδηλώνουν.
«Υπάρχει μια διάχυτη οργή, η οποία έχει συγκεκριμένο λόγο και εκφράζεται μέσα από μαζικές συλλογικές διαδικασίες και πορείες», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η συζήτηση δεν μπορεί να εξαντλείται στις μεμονωμένες πράξεις βίας.
Όπως είπε, «υπάρχει μια προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης, να βαφτιστούν αυτές οι μεγάλες κινητοποιήσεις ως ένα χάος που επικρατεί στην πόλη, ώστε να στερηθούν τα χαρακτηριστικά της πολιτικής διεκδίκησης».*«Είμαστε με την οργανωμένη συλλογική δράση μέσα από τα κόμματα και τα συνδικάτα»
Ο Επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, στη συνέχεια, τόνισε ότι «δεν είμαστε με τις σπασμένες βιτρίνες. Δεν είμαστε με τη βία. Είμαστε με τη συλλογική δράση, με την οργανωμένη συλλογική δράση μέσα από τα κόμματα και τα συνδικάτα και όχι μέσα από σπαράγματα πράξεων πολιτικής βίας».
Όπως εξήγησε, τέτοιες ενέργειες τελικά απομακρύνουν τη δημόσια συζήτηση από τα αιτήματα των κινητοποιήσεων και λειτουργούν εις βάρος του οργανωμένου κοινωνικού αγώνα.
«Το κρίσιμο είναι να καταλάβουμε γιατί ο κόσμος διαδηλώνει»
Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης υπογράμμισε ότι το βασικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι εάν μια κινητοποίηση μπορεί να συνοδευτεί από επεισόδια, αλλά τι οδηγεί μεγάλα κοινωνικά στρώματα στους δρόμους.
«Το κρίσιμο είναι να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε γιατί υπάρχει αυτή η κατάσταση. Γιατί υπάρχουν πολύ μεγάλα στρώματα της κοινωνίας, μέσα στη νεολαία αλλά και εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, που έχουν την ανάγκη να διαδηλώσουν, ακόμη και με οργή», είπε, υποστηρίζοντας ότι η κοινωνική ανασφάλεια και η διεύρυνση των ανισοτήτων αποτελούν «καύσιμο» για την ενίσχυση της Ακροδεξιάς.
Παράλληλα, σημείωσε ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία ανάμεσα στις πολιτικές Μακρόν και Μητσοτάκη, αλλά και στις κοινωνικές πιέσεις που καταγράφονται στις δύο χώρες.
*«Η νέα γενιά νιώθει ότι δεν έχει αύριο»*
«Βλέπουμε ευρύτερα στρώματα και στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα στη νεολαία, να νιώθουν ότι δεν μπορούν να έχουν αύριο, ότι δεν μπορούν να εκφραστούν. Η νέα γενιά θα ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες γενιές. Σπάει η αλυσίδα της κοινωνικής υπόσχεσης για πρόοδο», είπε, αναφερόμενος στη νέα γενιά.
«Καλούμε τους νέους και τις νέες, καλούμε όλους τους πολίτες να βγουν στους δρόμους, να διαδηλώσουν, να απαιτήσουν, να διεκδικήσουν. Έτσι προχωράει ο κόσμος. Όχι με μια παθητική στάση ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει», υπογράμμισε.
*«Τα ελλείμματα και τα πλεονάσματα δεν είναι ουδέτεροι αριθμοί»*
Αναφερόμενος στην οικονομική πολιτική της Γαλλίας, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης υποστήριξε ότι η δημοσιονομική κατάσταση δεν μπορεί να εξετάζεται αποκομμένη από το ποιος επιβαρύνεται και ποιος ωφελείται από κάθε πολιτική επιλογή.
«Τα δημοσιονομικά ελλείμματα και τα δημοσιονομικά πλεονάσματα δεν είναι ουδέτεροι αριθμοί. Κάποιος δεν λαμβάνει χρήματα, κάποιος άλλος λαμβάνει. Κάποιος έχει φοροαπαλλαγές, κάποιος αναγκάζεται να πληρώσει τους φόρους», ανέφερε, ενώ στη συνέχεια συνέδεσε αυτή τη λογική με την Ελλάδα, επαναλαμβάνοντας την κριτική του ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει να μην μειώνει τους έμμεσους φόρους και «αντιμετωπίζει την ακρίβεια ως δημοσιονομική ευκαιρία».
*«Αντί να ψάχνουμε υποκινητές, ας δούμε τις πραγματικές αιτίες»*
Κλείνοντας, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης τόνισε ότι η κοινωνική διαμαρτυρία δεν μπορεί να εξηγείται διαρκώς μέσα από την αναζήτηση εξωτερικών ή εσωτερικών «υποκινητών».
«Αντί να αντιμετωπίζουμε ως υποκινητές στη Γαλλία τους μετανάστες, τους αριστερούς, τον Μελανσόν, τις ΜΚΟ ή οτιδήποτε άλλο, ας δούμε τις πραγματικές αιτίες και ας τις συζητήσουμε».
«Όσο κατασκευάζουμε φαντάσματα και ανεμόμυλους για να τους αντιμετωπίσουμε, στην πραγματικότητα χάνουμε το δάσος και βλέπουμε μόνο το δέντρο», κατέληξε.