Ο γενικός εισηγητής της Νέας Αριστεράς για τον Προϋπολογισμό του 2026, τοποθετήθηκε στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, όπου ανέλυσε γιατί πρέπει να ασκούμε κριτική στον Προϋπολογισμό σε τρία επίπεδα.
Το πρώτο επίπεδο είναι να εξετάσουμε αν ο προϋπολογισμός είναι ικανός να φέρει τα αποτελέσματα που υπόσχεται το αφήγημα της ΝΔ για την ανάπτυξη και τη σταθερότητα. Η απάντηση είναι αρνητική διότι δεν είναι ρεαλιστικό η Ελλάδα να αναπτύσσεται για 37 συνεχόμενα έτη με διπλάσιο ρυθμό από την Ευρώπη, ειδικά αν λάβουμε υπόψη τις αστοχίες της κυβέρνησης στην επίτευξη των στόχων που η ίδια έχει θέσει για την αύξηση των επενδύσεων αλλά και στο ιδιαίτερα υψηλό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.
Το δεύτερο επίπεδο είναι να δούμε τι κάνουν πραγματικά οι πολιτικές της κυβέρνησης σε τομείς όπως η αναδιανομή εισοδήματος, οι ανισότητες, το παραγωγικό μοντέλο, το κοινωνικό κράτος, η υγεία, η παιδεία και η στέγαση.
Το τρίτο, και σημαντικότερο, επίπεδο είναι να επαναξιολογήσουμε τη χρήση του ΑΕΠ ως τον μοναδικό δείκτη αξιολόγησης της επιτυχίας του κυβερνητικού έργου, αφού θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη όχι μόνο την ποσότητα αλλά και την ποιότητα των δραστηριοτήτων στην οικονομία.
Η πρόταση της Νέας Αριστεράς, είπε κλείνοντας, είναι αντί να παρουσιάζουμε ένα προϋπολογισμό που είναι ίδιος με τον περσυνό, να αποφασίζουμε κάποια κεντρικά προβλήματα-αποστολές που πρέπει να αντιμετωπιστούν έστω και σταδιακά. Αυτά μπορεί να είναι για παράδειγμα η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, το στεγαστικό, ή η κατάσταση στα νοσοκομεία. Μετά αποφασίζουμε ποια είναι τα υποκείμενα που θα φέρουν σε πέρας τις αποστολές αφού γίνει ευρεία διαβούλευση. Και στο τέλος παρουσιάζουμε τον προϋπολογισμό με τις ανάλογες δαπάνες και ποιοι θα κληθούν να πληρώσουν το κόστος για να αυξηθεί η κοινωνική αξία των προτεραιοτήτων μας. Θα πρέπει να υπάρχει σχέδιο που θέλουμε να βρισκόμαστε σε 10 χρόνια έτσι ώστε να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε φέτος.