Την ανάγκη να ανοίξει μια ευρεία δημόσια συζήτηση για το περιεχόμενο μιας προοδευτικής, αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης απέναντι στη ΝΔ, με συγκεκριμένες προγραμματικές θέσεις και σαφείς απαντήσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία, υπογράμμισε σε συνέντευξή της στον Αθήνα 984 και στον Γιώργο Μελιγγώνη, η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς και καθηγήτρια Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σία Αναγνωστοπούλου.
Σύμφωνα με την ίδια, το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι οι προσωπικές μετακινήσεις και ”μεταγραφές” ούτε είναι δυνατόν οι προοδευτικές δυνάμεις να εγκλωβίζονται σε μια συζήτηση που περιστρέφεται γύρω από πρόσωπα και μετακινήσεις.
«Το μεγάλο ζητούμενο σήμερα δεν είναι ποιος θα πάει πού, ποιος θα συνεργαστεί με ποιον. Το θέμα είναι να δώσουμε ξανά στην κοινωνία λόγο να πιστέψει ότι υπάρχει μια διαφορετική πολιτική πρόταση. Έχουμε φτάσει σε μια νοσηρή κατάσταση , δεν συζητάμε για πολιτική και πολιτικές αλλά για το ποιον θα πάρει ο Τσίπρας ή ποιος πήγε στον Ανδρουλάκη. Δεν μπορώ να μπω σε αυτή τη συζήτηση, μου είναι αδιανόητο», υπογράμμισε.
«Χρειάζεται μια δημόσια συζήτηση που θα εμπνεύσει και την κοινωνία με δέκα προγραμματικές θέσεις, από ποια πράγματα κινδυνεύουμε, ποια πρέπει να αντιμετωπίσουμε άμεσα και πώς θα γίνει αυτό», πρόσθεσε.
«Πρέπει να υπάρξει μία κίνηση που θα δημιουργήσει κύμα στην κοινωνία , που θα την κάνει να ξαναπιστέψει . Αυτή η μεγάλη προσπάθεια απαιτεί να υπάρξει δημόσια συζήτηση τόσο για αυτά που μας πλήγωσαν αλλά κυρίως για όσα μας ενώνουν. Να εμπνεύσουμε την κοινωνία να πιστέψει ότι υπάρχουν ακόμα κάποιες αξίες και αρχές για τις οποίες αξίζει να πολεμήσουμε», συμπλήρωσε.
Σχολιάζοντας την επίσκεψη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μάριο Ρούμπιο στην Αθήνα, η κ. Αναγνωστοπούλου, άσκησε έντονη κριτική στην εικόνα που -όπως είπε- διαμορφώθηκε με φόντο την Ακρόπολη.
«Αυτό που είδαμε ήταν η νομιμοποίηση, με φόντο την Ακρόπολη, του ακραίου ιμπεριαλισμού στο όνομα μιας υποτιθέμενης Δύσης, όπως αυτή ερμηνεύεται μέσα από την ισχύ, τη δύναμη και την επιβολή πάνω στους άλλους. Για πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, ακούσαμε ξανά με τόσο ξεκάθαρο τρόπο τη λογική ότι υπάρχει η Δύση και οι αντίπαλοί της. Δεν ακούσαμε τίποτα για οικουμενικές αξίες, για το διεθνές δίκαιο, για τη δημοκρατία. Προσωπικά, το θεώρησα προσβλητικό. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει να πανηγυρίσουμε», υποστήριξε.
«Έλεος πια με αυτόν τον επαρχιωτισμό»
«Το πρώτο που πρέπει να κάνεις είναι να ακολουθείς μια στρατηγική βάθους. Δεν γίνεται, λοιπόν, να έρχεται τώρα ο Ρούμπιο στην Πνύκα, να μιλάει από τον συμβολικό αυτό χώρο και να αντλεί τη νομιμοποίηση της Ακρόπολης και του δυτικού πολιτισμού, παρουσιάζοντας την Αμερική του Τραμπ ως εκπρόσωπό του κι εμείς να πανηγυρίζουμε επειδή, δήθεν, διαφήμισε την Ελλάδα στο εξωτερικό .Έλεος πια με αυτόν τον επαρχιωτισμό».
«Ο Ρούμπιο πήρε αυτά που ήθελε και έφυγε»
«Η Αμερική έκανε τις business της. Ο Ρούμπιο, ήρθε, πήρε αυτά που ήθελε, επιβεβαίωσε τα συμφέροντα των ΗΠΑ στη χώρα μας και στην περιοχή, έκανε και την προεκλογική του εκστρατεία από την Πνύκα, νομιμοποίησε την Αμερικανική Δύση, όπως τη βλέπει το κίνημα MAGA και έφυγε. Εμείς, μείναμε να θριαμβολογούμε ότι ο Ρούμπιο δεν πέρασε από την Τουρκία. Αυτό δείχνει μια βαθιά προβληματική εξωτερική πολιτική της χώρας μας. Ο Ρούμπιο πήγε πρώτα στην Ισλανδία, στη συνέχεια στην Ελλάδα και μετά στην Πορτογαλία, σε τρεις διαφορετικές γεωγραφικές άκρες όπου υπάρχουν συγκεκριμένα αμερικανικά συμφέροντα ή όπου οι ΗΠΑ επιδιώκουν να κατοχυρώσουν και να ενισχύσουν την παρουσία και τα συμφέροντά τους. Αν δεν διαβάσουμε την πραγματικότητα όπως πραγματικά είναι και δεν καθορίσουμε εμείς τις προτεραιότητες που θεωρούμε σημαντικές, με πρώτη και άμεση τα δικά μας εθνικά συμφέροντα, τότε κινδυνεύουμε να βλέπουμε τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα των προτεραιοτήτων των άλλων».
«Η ενότητα δεν είναι θέμα καρέκλας»
«Η πραγματική πολιτική ενότητα δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια διαπραγμάτευση μεταξύ κομμάτων και προσώπων. Αλληλοτραυματιστήκαμε. Δεν είναι ενότητα να πω εγώ …”κοιτάξτε, έχω ένα διαπραγματευτικό χαρτί, δείτε με ως καρέκλα, πάρτε με ή δεν με παίρνετε”. Αυτό που έχει σημασία είναι η ενότητα που θα δημιουργήσει ένα κύμα μέσα στην κοινωνία. Δεν έχει καμία σημασία αν η Αναγνωστοπούλου θα κάνει καλή μεταγραφή ή όχι. Σκοτίστηκε ο κόσμος. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ένα κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα που θα υπερβαίνει τους κομματικούς σχεδιασμούς και θα αποκαθιστά την αξιοπιστία των προοδευτικών δυνάμεων. Έχουμε χάσει την αξιοπιστία μας. Για να μπορέσεις να κινητοποιήσεις έναν κόσμο που είναι σε απόγνωση, πρέπει να σε δει και σένα ότι μπαίνεις σε αυτόν τον κόπο, όχι του εαυτού σου αλλά των πολλών».