Στην Ελλάδα 2.0 του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Νότης Μηταράκης στεκόταν μπροστά στις κάμερες, χαρακτήριζε το νέο κτίριο του αεροδρομίου Χίου ένα από τα «έργα της γενιάς μας», διαβεβαίωνε ότι «η Χίος αλλάζει» και ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχωρά «σταθερά μπροστά, με έργα». Έστηνε φιέστα παράδοσης παρουσία κυβερνητικής κουστωδίας, με προεξάρχοντα τον υφυπουργό Υποδομών Νίκο Ταχιάο.
Μία νεροποντή ήταν όμως αρκετή για αποκαλύψει την «μαγική εικόνα». Στην πρόσφατα ανακαινισμένη αίθουσα του αεροδρομίου, νερά έτρεχαν από την οροφή, επιβάτες άνοιγαν ομπρέλες μέσα στο κτίριο, εργαζόμενοι έτρεχαν με κουβάδες και σφουγγαρίστρες και καινούργια μηχανήματα ελέγχου καλύπτονταν με σακούλες σκουπιδιών.
Ας το επαναλάβουμε: Μία βροχή μετέτρεψε μια ολοκαίνουργια αίθουσα επιβατών σε κανάλι της Βενετίας. Μόνο οι γόνδολες έλειπαν.
H Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει τους πολίτες ως κομπάρσους στα προεκλογικά της βίντεο και τα δημόσια έργα ως κτήμα της. Η προχειρότητα όμως δεν μπορεί να κρυφτεί από λίγες κορδέλες.
Το υπουργείο Υποδομών οφείλει να απαντήσει ποιος έλεγξε και ποιος παρέλαβε το έργο, ποιος ευθύνεται για τις αστοχίες και ποιος θα πληρώσει για την αποκατάστασή τους.
Θα βάλουν γαλάζιες κορδέλες και στους κουβάδες για νερά στο αεροδρόμιο της Χίου;