ΤΟ ΠΑΡΑΛΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ ΔΕΝ ΣΩΖΕΤΑΙ ΜΕ ΟΨΙΜΑ
ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΔΗΜΑΡΧΩΝ
Οι ακτές, το παραλιακό και θαλάσσιο μέτωπο του Σαρωνικού δεν είναι εμπόρευμα. Η προστασία τους είναι υπόθεση των κατοίκων και των κινημάτων.
Η κοινή ανακοίνωση των εννέα δημάρχων του παραλιακού μετώπου του Σαρωνικού, με την οποία ζητούν την απόσυρση του απαράδεκτου άρθρου 339 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αναδεικνύει ένα σοβαρό
ζήτημα: την επιχειρούμενη αλλαγή του καθεστώτος ελέγχου και αδειοδότησης των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος σε ακίνητα της ΕΤΑΔ.
Η φωτογραφική αυτή ρύθμιση από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δημιουργεί ερωτήματα για τις αρμοδιότητες των Δήμων, και την προστασία του παραλιακού μετώπου και σίγουρα πρέπει να αποσυρθεί. Ωστόσο, πίσω από τη σημερινή
αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης βρίσκεται ένα πολύ βαθύτερο πολιτικό πρόβλημα: η διαχρονική εμπορευματοποίηση του παραλιακού μετώπου του Σαρωνικού.
Οι εννέα δήμαρχοι δεν μπορούν να εμφανίζονται σήμερα ως υπερασπιστές του παραλιακού μετώπου χωρίς να λογοδοτούν για τη στάση που κράτησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια απέναντι στις πολιτικές των κυβερνήσεων που αντιμετώπισαν τον δημόσιο παραλιακό χώρο ως πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης.
Η ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ
Το παραλιακό μέτωπο δεν οδηγήθηκε στη σημερινή κατάσταση από μία μόνο νομοθετική ρύθμιση. Είναι αποτέλεσμα μιας διαχρονικής πολιτικής που, στο όνομα της ανάπτυξης, του τουρισμού και της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας,
παραχωρεί ολοένα και περισσότερο χώρο στις απαιτήσεις της επιχειρηματικής κερδοσκοπίας. Η ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και ο δημόσιος χαρακτήρας των ακτών υποχωρούν μπροστά στην εντατικοποίηση των εμπορικών και τουριστικών χρήσεων.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, οι δημοτικές αρχές δεν μπορούν να περιορίζονται σε ανακοινώσεις όταν θίγονται οι δικές τους αρμοδιότητες. Έχουν θεσμική και πολιτική ευθύνη να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον, να ενημερώνουν τους πολίτες και να αντιστέκονται έμπρακτα στις επιλογές που
υποβαθμίζουν το περιβάλλον και περιορίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα.
Δεν αρκεί να διαμαρτύρεσαι όταν το κεντρικό κράτος περιορίζει τις αρμοδιότητές σου. Πρέπει να έχεις αγωνιστεί και όταν περιορίζονται τα δικαιώματα των πολιτών και ο δημόσιος χώρος παραδίδεται στην επιχειρηματική εκμετάλλευση.
Η υπεράσπιση των δημοτικών αρμοδιοτήτων δεν ταυτίζεται αυτομάτως με την υπεράσπιση του παραλιακού μετώπου Το ζητούμενο δεν είναι απλώς ποιος θα ελέγχει τις επιχειρήσεις, αλλά ποιος αποφασίζει για το μέλλον του παραλιακού
χώρου και προς όφελος ποιων.
Και ενώ ξεδιπλώνεται εδώ και δεκαετίες μια διαρκής επιχείρηση ακραίας εμπορευματοποίησης, κακοποίησης και αλλοίωσης του παραλιακού μετώπου, όπως κάγκελα συρματοπλέγματα, μαρίνες πολυτελών σκαφών, πολυτελή εστιατόρια και νυχτερινά κέντρα, μπαρ, φαραωνικές ξενοδοχειακές μονάδες και δεκάδες άλλες
δραστηριότητες που δεν συνάδουν με το παραλιακό και θαλάσσιο μέτωπο, οι Δημοτικές αρχές από τον Πειραιά, το Μικρολίμανο και τον Φαληρικό Όρμο, μέχρι το Παλαιό Φάληρο, τον Άλιμο, το Ελληνικό, τη Γλυφάδα, τη Βούλα, τη Βουλιαγμένη και την Ανάβυσσο ανέχονται και σιωπούν προκλητικά μπροστά σε αυτή την κακοποίηση.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΙΩΠΗΣ ΚΑΙ
ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ.
Η επένδυση στο Ελληνικό αποτελεί χαρακτηριστική έκφραση ενός μοντέλου ανάπτυξης που μεταβάλλει ριζικά τον χαρακτήρα του παραλιακού μετώπου. Οι παρεμβάσεις αυτής της μεγάλης κλίμακας δημιουργούν ερωτήματα για τις περιβαλλοντικές, χωροταξικές και κλιματικές επιπτώσεις, την επιβάρυνση της
ποιότητας της ζωής των κατοίκων και όχι μόνο των γειτονικών δήμων αλλά ολόκληρης της Αττικής, την κυκλοφοριακή φόρτιση που πλέον είναι αβίωτη, τις χρήσεις γης, την πρόσβαση στους ελεύθερους χώρους και την κατανομή των οικονομικών οφελών.
Παράλληλα, τίθενται κρίσιμα ερωτήματα για το ποιοι ωφελούνται από αυτόν τον μετασχηματισμό και κατά πόσο οι ανάγκες των κατοίκων αποτελούν πραγματική προτεραιότητα.
Η κριτική σε αυτό το μοντέλο ανάπτυξης δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τις ευθύνες των δημοτικών αρχών που το αποδέχθηκαν, το υποστήριξαν ή δεν αντιτάχθηκαν με την απαιτούμενη συνέπεια στις επιλογές που διαμόρφωσαν τη
σημερινή εφιαλτική πραγματικότητα.
Η εμπορευματοποίηση των ακτών έχει περιβαλλοντικές, χωροταξικές, εμπορικές και κοινωνικές συνέπειες. Απειλεί να περιορίσει τους ελεύθερους χώρους, να επιβαρύνει τις πόλεις, να εντείνει τις ανισότητες και να μετατρέψει ένα κοινό αγαθό σε χώρο οργανωμένο ολοένα περισσότερο γύρω από την αγοραστική δύναμη και την κερδοσκοπία .
Η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, την υποχώρηση του δημόσιου συμφέροντος ή τον αποκλεισμό της κοινωνίας από τις αποφάσεις.
ΤΟ ΠΑΡΑΛΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ Ή ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Η αντίθεση για το άρθρο 339 δεν πρέπει να περιοριστεί σε μια διαμάχη για την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ κυβέρνησης και Δήμων. Δεν αρκεί να μεταφερθούν ή να διατηρηθούν οι αρμοδιότητες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αν δεν υπάρχει σαφής δέσμευση για την προστασία του περιβάλλοντος, του δημόσιου χώρου και των δικαιωμάτων των κατοίκων.
Οι Δήμοι οφείλουν να λογοδοτούν για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους. Η συνταγματική τους αυτοτέλεια δεν μπορεί να λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι στην κοινωνική κριτική, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από διαφάνεια, συμμετοχή των
πολιτών και ουσιαστική υπεράσπιση του δημόσιου υμφέροντος.
Το παραλιακό μέτωπο δεν είναι ούτε κυβερνητικό τσιφλίκι ούτε δημοτικό λάφυρο. Είναι κοινό αγαθό και πρέπει να παραμείνει προσβάσιμο και ελεύθερο στους πολίτες.
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι η εμπορευματοποίηση του παραλιακού μετώπου θα σταματήσει με μία ακόμη ανακοίνωση δημάρχων ή μόνο με δικαστικές προσφυγές. Οι θεσμικές και νομικές παρεμβάσεις είναι αναγκαίες, αλλά χωρίς κοινωνική
κινητοποίηση δεν αρκούν για να ανατρέψουν πολιτικές που υπηρετούν ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.
Χρειάζεται ένα ισχυρό, ανεξάρτητο και μαζικό κίνημα κατοίκων, με τη συμμετοχή περιβαλλοντικών συλλογικοτήτων και τοπικών πρωτοβουλιών, που θα συνδέσει τους επιμέρους αγώνες σε ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο της Αττικής. Ένα κίνημα που θα διεκδικεί ελεύθερη πρόσβαση στις ακτές, προστασία του
περιβάλλοντος, ανάδειξη, σεβασμό και συντήρηση των αρχαιολογικών ευρημάτων διαφάνεια, ουσιαστικό έλεγχο των παρεμβάσεων και πραγματική συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον τους.
Δεν αποδεχόμαστε την υποκρισία των όψιμων ευαισθησιών. Δεν αποδεχόμαστε η προστασία του παραλιακού μετώπου να γίνεται σύνθημα μόνο όταν διακυβεύονται οι αρμοδιότητες των δημοτικών αρχών. Δεν αποδεχόμαστε οι κάτοικοι να παραμένουν θεατές σε αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή τους. Η θάλασσα και ο αιγιαλός δεν είναι εμπορεύματα. Το παραλιακό μέτωπο δεν είναι ιδιωτική επενδυτική ζώνη. Η προστασία του είναι υπόθεση όλων μας. Ούτε σιωπή ούτε ανοχή. Οργανωμένος αγώνας των κατοίκων για το παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού, τη θάλασσα και τον δημόσιο χώρο!