Για μια ακόμη χρονιά η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών σημαδεύεται από την πλήρη εγκατάλειψη, από την πλευρά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, όσων εργάζονται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης καθώς και στην έρευνα. Και το τραγικό είναι ότι συμβαίνει αυτό σε μια περίοδο που η ακρίβεια χτυπάει κόκκινο για τον κόσμο της εργασίας, οι κερδοσκοπικοί μηχανισμοί οργιάζουν, η διαφθορά πάει σύννεφο και οι στρατιωτικές δαπάνες απομυζούν τον κρατικό προϋπολογισμό.
Η υπουργός Παιδείας γνωρίζει πολύ καλά ότι με ευχές και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα δεν αντιμετωπίζονται τα σοβαρά των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης. Η μεγάλη σημασία που έχει η εκπαίδευση για την ανάπτυξη και την πρόοδο των λαών και ο βαρυσήμαντος ρόλος που διαδραματίζουν οι εκπαιδευτικοί για την πραγμάτωσή της απαιτούν μια άλλη πολιτική, που δίνει βάρος στο κοινωνικό κράτος και στηρίζει αποτελεσματικά όσους/-ες εργάζονται για την πραγμάτωση των σκοπών της.
Τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει μόνιμα η δημόσια εκπαίδευση έγιναν ιδιαίτερα αισθητά με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς: Σοβαρά κενά στα σχολεία παραμένουν. Ενδεικτικά: Στον κλάδο των Φιλολόγων, από τα 400 κενά στη Γενική Εκπαίδευση και 1064 στην Ειδική Αγωγή, η Β’ Φάση προσλήψεων κάλυψε μόνο 190 στη Γενική και 430 στην Ειδική Αγωγή. Στοιχειώδη λειτουργικά έξοδα δεν καλύπτονται, ενώ η θέρμανση των σχολείων είναι ακόμα μπροστά μας. Οι μετακινήσεις μαθητών-τριών διεξάγονται με σοβαρά εμπόδια, ιδίως σε δυσπρόσιτα και απομονωμένα σχολεία. Συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων και τμημάτων βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη. Τα προβλήματα επιβίωσης των εκπαιδευτικών, με αποκορύφωμα το στεγαστικό πρόβλημα των νεοδιόριστων, παραμένουν και οξύνονται.
Διεκδικούμε, στο πλευρό των εκπαιδευτικών, μια ριζικά διαφορετική εκπαιδευτική πολιτική. Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα αγκαλιάζει όλα τα παιδιά, όλους τους νέους και νέες, και θα τους εξασφαλίζει τα αναγκαία εφόδια για να οικοδομήσουν ένα μέλλον στηριγμένο στην ισότητα, την ελευθερία, την ειρήνη, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ευημερία.