Το Λευκό Μπαστούνι (αλλά και το λευκό – κόκκινο για τους τυφλοκωφούς) είναι σύμβολο της αυτονομίας των τυφλών και των ατόμων με προβλήματα όρασης και της ανεξάρτητης διαβίωσης.
Η ιδέα του λευκού χρώματος ανήκει στον φωτογράφο Τζέιμς Μπιγκς από το Μπρίστολ της Αγγλίας που όταν έχασε την όρασή του έπειτα από ατύχημα (1921), αποφάσισε να βάψει το μπαστούνι του λευκό, ώστε να είναι εύκολα ορατό από τους οδηγούς των οχημάτων και τους περαστικούς
Σήμερα δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο μπαστούνι βαμμένο λευκό, αλλά ειδικά σχεδιασμένο εργαλείο κινητικότητας, αξιοπρέπειας και αυτονομίας, του οποίου η αποτελεσματική χρήση προϋποθέτει κατάλληλη εκπαίδευση και, κυρίως, ένα προσβάσιμο και ασφαλές δομημένο περιβάλλον.
Μια απλή διαδρομή στα πεζοδρόμια των ελληνικών πόλεων αποκαλύπτει την ωμή πραγματικότητα: οδηγοί όδευσης κατειλημμένοι από τραπεζοκαθίσματα ή από πεζούς που λόγω έλλειψης ενημέρωσης πατάνε επάνω τους, παραμελημένα δέντρα ή περίπτερα στη μέση, υψηλά εμπόδια, απουσία φαναριών με ηχητικά σήματα. Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Ολα τα παραπάνω δεν είναι φυσικά εμπόδια, αλλά συνέπεια της απουσίας ολοκληρωμένου σχεδιασμού και πολιτικής βούλησης.
Η Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού είναι αφορμή για δράση και διεκδίκηση. Γι’ αυτό απαιτείται συστηματική καταγραφή των εμποδίων, καθολικά προσβάσιμος σχεδιασμός, συντήρηση των υποδομών, αποτελεσματικοί έλεγχοι, κυρώσεις για την έλλειψη προσβασιμότητας και επαρκή δημόσια χρηματοδότηση.
Για τη Νέα Αριστερά η ισότιμη πρόσβαση των τυφλών και όλων των αναπήρων στο δημόσιο χώρο, τις συγκοινωνίες και τις ψηφιακές υποδομές, αλλά και σε κάθε πεδίο της κοινωνικής ζωής είναι ζήτημα δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.