Άνεμος πολεμικός φυσάει για όλη την Ευρώπη.
Αυτός ο προϋπολογισμός είναι ένας προϋπολογισμός προοίμιο του πολεμικού μνημονίου που έρχεται με τον πολυετή δημοσιονομικό προϋπολογισμό και για την Ελλάδα και για όλη την Ευρώπη.
Αν δεν τοποθετηθούν όλα τα αριστερά προοδευτικά κόμματα πάνω σε αυτό, θα είμαστε υπόλογοι απέναντι στην ιστορία.
Αν συγκρίνουμε τον προϋπολογισμό του Υπ. Άμυνας με του Παιδείας , του Υγείας, του Αγροτικής Ανάπτυξης , του Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής θα καταλάβουμε. Αν δούμε και τον πολυετή δημοσιονομικό προϋπολογισμό και της Ελλάδας, εκεί θα καταλάβουμε ότι έχουμε πολεμικό μνημόνιο.
Αν μέχρι το 2025 είχαμε μεταμνημονιακή λιτότητα , από εδώ και πέρα θα έχουμε μνημόνιο πολεμικό.
Μόνο τον τελευταίο μήνα, δεσμευτήκαμε να πληρώσουμε για αμυντικές δαπάνες 2,5 δις. Η 4η belharra , η υποστήριξη των Ραφάλ, το πυραυλικό σύστημα που ξαφνικά κληθήκαμε να πάρουμε από την ισραηλινή εταιρεία ELBIT, που όπως λέγεται και στην αιτιολογία «αυτό το πυραυλικό σύστημα δοκιμάστηκε στις επιχειρήσεις και το πεδίο», δηλαδή τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Συν τα 100 εκατομμύρια κάθε χρόνο που δεσμευτήκαμε για την υποστήριξη των Ραφάλ τα επόμενα 30 με 40 χρόνια.
Κάποιοι θησαυρίζουν στο όνομα της «εθνικής υπαρξιακής απειλής» που λέει συνεχώς ο κ. Δένδιας και οι εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι , ένας κόσμος ολόκληρος και κυρίως ο αγροτικός κόσμος αργοπεθαίνει.
Άνεμος πολέμου φυσάει λοιπόν.
Αυτό το υπερβατικό έθνος χρησιμοποιείται από τη συντηρητική Δεξιά και την ακροδεξιά για να νομιμοποιήσει το «πάτημα» κάτω της λαϊκής κυριαρχίας.
Οι ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ δεν είναι ξαφνικά ένα πελατειακό σύστημα που προέκυψε τώρα. Είναι το βαρύ νήμα του δοσιλογισμού σε αυτή τη χώρα, όταν η Δεξιά ήθελε να χρησιμοποιήσει το έθνος και όλοι αυτοί που απομυζούσαν τις υγιείς τάξεις.
Ολόκληρη η ομιλία:
Άνεμος πολεμικός φυσάει. Και δεν το λέω για τη Βουλή. Το λέω για όλη την Ευρώπη, και για την Ελλάδα και για την περιοχή μας. Αυτός ο προϋπολογισμός είναι ένας προϋπολογισμός προοίμιο του πολεμικού μνημονίου που έρχεται με τον δημοσιονομικό, τον πολυετή δημοσιονομικό προϋπολογισμό και για την Ελλάδα και για όλη την Ευρώπη.
Μπορούμε να τοποθετηθούμε με σαφήνεια όλα τα προοδευτικά κόμματα, η αριστερά, η κεντροαριστερά πάνω σε αυτό το μείζον θέμα; Αν δεν τοποθετηθούμε, θα είμαστε υπόλογοι απέναντι στην ιστορία. Στον Προϋπολογισμό του 2026, αν δείτε τον προϋπολογισμό το Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, και τον συγκρίνετε με τον προϋπολογισμό του Παιδείας, τον προϋπολογισμό του Υγείας, τον προϋπολογισμό του Αγροτικής Ανάπτυξης και τον προϋπολογισμό του Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής, θα καταλάβετε για τι πράγμα μιλάω. Εάν δείτε τον πολυετή δημοσιονομικό προϋπολογισμό και της Ελλάδας, εκεί θα καταλάβετε ότι έχουμε πολεμικό μνημόνιο. Αν μέχρι το 2025, και το 2025, είχαμε μεταμνημονιακή λιτότητα, από εδώ και πέρα θα έχουμε μνημόνιο πολεμικό. Θα κάνω απλές αναφορές: Μισθοδοσία εργαζομένων μείον 5,34%, παιδεία μείον 9,2%, υγεία μείον 4,72%, πολιτισμός μείον 41,28%, και πάει λέγοντας. Αυτό είναι πολεμικό μνημόνιο.
Ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος για την κοινωνία, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό και σύμφωνα με όσα είχε πει ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, είναι 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ, γιατί δεν υπάρχει διαθέσιμος προϋπολογισμός, δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Ξέρετε πόσα πληρώσαμε τον τελευταίο μήνα; Πόσα δεσμεύτηκε αυτός ο λαός να πληρώσει για αμυντικές δαπάνες; Δυόμισι δισεκατομμύρια ευρώ: η τέταρτη Belharra, η υποστήριξη των Rafale, το πυραυλικό σύστημα, το οποίο ξαφνικά κληθήκαμε να πάρουμε από μεγάλο στρατηγικό μας εταίρο και την εταιρεία «Elbit», την ισραηλινή. Η εταιρεία αυτή που, όπως λέγεται και στην αιτιολογία στο γιατί αλλάζουμε το πυραυλικό σύστημα έτσι ξαφνικά, η αιτιολογία ήταν ότι αυτό το πυραυλικό σύστημα δοκιμάστηκε στις επιχειρήσεις και στο πεδίο, δηλαδή για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Δυόμιση δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε έναν μήνα, συν τα 100 εκατομμύρια κάθε χρόνο που δεσμευτήκαμε για την υποστήριξη των Rafale για τα επόμενα τριάντα με σαράντα χρόνια. Τι πάει στην εθνική οικονομία, στην εθνική άμυνα, στη βιομηχανία και λοιπά; Ποια είναι η προστιθέμενη αξία; Μηδέν!
Τι μας είπε ο κ. Δένδιας, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας; Μας είπε ότι είμαστε σε φάση όπου πρέπει να πιστέψουμε, και εδώ και στην Ευρώπη, και να αρχίσουμε να συνηθίζουμε στην κουλτούρα πολέμου, δηλαδή στα φέρετρα με τη σημαία, δηλαδή τα παιδιά αυτού του λαού και των Ευρωπαίων λαών πρέπει να συνηθίσουν στη σημαία. Για ποιον λόγο; Γιατί έχουμε υπαρξιακή εθνική απειλή. Θα μιλήσουμε ξεκάθαρα τα αριστερά κόμματα τι σημαίνει «υπαρξιακή εθνική απειλή» και για ποιόν είναι αυτή εθνική υπαρξιακή απειλή; Διότι, αν υπάρχει τέτοια, πρέπει να φορολογηθούν οι πάντες, όχι κάποιοι να θησαυρίζουν και οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι, ένας κόσμος ολόκληρος και κυρίως ο αγροτικός κόσμος να αργοπεθαίνει στο όνομα της εθνικής υπαρξιακής απειλής.
Ο κ. Δένδιας, όμως, αυτό που είπε, το έβαλε πάρα πολύ καλά κάτω από την ομπρέλα του «ReArm Europe», επανεξοπλίστε την Ευρώπη. Τι είναι αυτό το «ReArm Europe»; Είναι ένα καινούργιο πεδίο του στρατιωβιομηχανικού, τραπεζικού, χρηματιστηριακού κεφαλαίου, το οποίο βρήκε εύκολη λεία για επενδύσεις. Και εδώ, λοιπόν, 800 δισεκατομμύρια θα αρχίσουνε να διοχετεύονται στην πολεμική βιομηχανία.
Πήραμε την τέταρτη Belharra. Πήραμε τα Rafale και περιμένουμε τα F-35. Όλα αυτά πληρώνονται εμπροσθοβαρώς. Στην «Elbit», την ισραηλινή εταιρεία πληρώσαμε εμπροσθοβαρώς τα περισσότερα, επτακόσια και παραπάνω, εκατομμύρια για να πάρουμε το πυραυλικό σύστημα τα επόμενα δεκαέξι χρόνια. Σκεφτείτε το λίγο. Αυτή, λοιπόν, η εθνική απειλή, η υπαρξιακή, όπου ο λαός πρέπει πραγματικά «να φάει στο κεφάλι» τεράστια έξοδα, τεράστιες δαπάνες, αλλά οι λίγοι δεν θα ενοχληθούν καθόλου, για αυτό το πράγμα δεν συζητάνε ούτε εδώ ούτε στην Ευρώπη.
Άνεμος πολέμου φυσάει λοιπόν. Και εκεί το έθνος, αυτή η υπερβατική έννοια, όπως την χρησιμοποιεί η συντηρητική Δεξιά και η ακροδεξιά και ο νεοφιλελευθερισμός -που συνδυάζεται με το κατασκοπευτικό κράτος, με την υπονόμευση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου και με όλα αυτά, όπως οι υποκλοπές που δεν έγιναν για πλάκα, και ούτε τα συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν της πλάκας- αυτό, λοιπόν, το υπερβατικό έθνος, το οποίο χρησιμοποιείται για να νομιμοποιήσει το «πάτημα κάτω» της λαϊκής κυριαρχίας, χρησιμοποιείται πια από όλους, και από Υπουργούς και από στρατάρχες της Ευρώπης, από τον ίδιο τον Μερτς τον καγκελάριο, τον πρώην πρόεδρο της «BlackRock» της ευρωπαϊκής, για να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται, για μια δηλαδή εθνική ή ευρωπαϊκή υπαρξιακή απειλή, για την οποία οι λαοί οι ίδιοι ούτε καν έχουν ενημερωθεί.
Οι λαοί δεν έχουν ενημερωθεί, γιατί η Ευρώπη σύρθηκε σε έναν πόλεμο ή σε συγκρουσιακή σχέση με τη Ρωσία. Γιατί μετέφερε τον πόλεμο μέσα στο ίδιο της το έδαφος; Γιατί επέτρεψε το 5% του ΝΑΤΟ; Γιατί επέτρεψε τώρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, να βάζει ένα κατακρεουργημένο κράτος, την Ουκρανία, ως όριο συγκρουσιακό με τη Ρωσία. Πότε συζητήθηκαν όλα αυτά; Με ποιους Ευρωπαίους λαούς; Πότε συζητήθηκε η εθνική υπαρξιακή απειλή, που μας είπε ο κ. Δένδιας ότι στέλνει τις Belharra και τα Rafale, που δεν κάνουν για το Αιγαίο και για την εθνική ασφάλεια, είναι για κάπου αλλού. Αυτά δεν μας το ομολογεί και δεν μας τα λέει κανένας.
Είχα να πω πάρα πολλά, αλλά θα κλείσω μ’ ένα τελευταίο σημείο. Οι «ΟΠΕΚΕΠΕδες» δεν είναι ξαφνικά ένα σύστημα πελατειακό που προέκυψε τώρα. Είναι το βαρύ νήμα του δοσιλογισμού σ’ αυτήν τη χώρα το οποίο ξεκινάει από πολύ παλιά, όταν η δεξιά ήθελε να χρησιμοποιήσει το έθνος και όλους αυτούς που απομυζούσαν τις πιο υγιείς τάξεις.