Έναν αεικίνητο άνθρωπο, έναν σύντροφο που δεν φοβόταν ποτέ να πει καθαρά την άποψή του, να υπερασπιστεί με πάθος όσα πίστευε και να σταθεί εκεί όπου τον καλούσε η συνείδησή του.
Έναν δημοσιογράφο, που επί σαράντα χρόνια τίμησε το επάγγελμά του στο έπακρο, υπηρετώντας με απαράμιλλη σταθερότητα την υπεράσπιση της αλήθειας, τους ανθρώπους που δεν έχουν φωνή. Με τα άρθρα και τα ρεπορτάζ του σε εφημερίδες και ενημερωτικές ιστοσελίδες, με την εργασία του σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παραγωγές σε Σουηδία και Ελλάδα, φρόντιζε να φωτίσει αθέατες πτυχές των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων.
Ο Νίκος Σερβετάς ήταν παρών σε κάθε στιγμή της πορείας της Ανανεωτικής Αριστεράς. Οι συντρόφισσες και οι σύντροφοί του στην διαδρομή από το ΚΚΕ Εσωτερικού μέχρι τη Νέα Αριστερά μιλούσαν πάντα για έναν άνθρωπο σταθερό, χρήσιμο, ευρηματικό.
Όπως μας θυμίζουν τα λόγια του Μπέρτολτ Μπρέχτ στον Έπαινο στους αγωνιστές: «Υπάρχουν και εκείνοι που αγωνίζονται όλη τους τη ζωή: αυτοί είναι οι απαραίτητοι». Και αυτό ήταν ο Νίκος.
Ευχόμαστε δύναμη στην οικογένειά του και στους οικείους του.
Καλό ταξίδι, σύντροφέ μας Νίκο.