Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε τον Άδωνι Γεωργιάδη να υποστηρίζει ότι «δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο». Την ίδια αθλιότητα αναπαράγουν, δε, όλοι οι φασίστες και νοσταλγοί της Χούντας εντός και εκτός ΝΔ, από τον Κωνσταντίνο Πλεύρη και τον Μάκη Βορίδη μέχρι τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τους καταδικασμένους ναζί εγκληματίες της Χρυσής Αυγής.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι τυχαίο πρόσωπο ούτε απλά ένας πόνηρος ακροδεξιός. Είναι αντιπρόεδρος της ΝΔ και υπουργός του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το γεγονός πως ο πρωθυπουργός δεν στηλιτεύει αυτές τις απόψεις και αφήνει ανενλόχλητους τους ακροδεξιούς της κυβέρνησής του να αναπαράγουν αυτές τις ανιστόρητες αθλιότητες, δείχνει πως θέλει να κρατήσει ανοικτούς τους διαύλους με τον φασιστικό χώρο.
Ο καθένας από τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν από πυρά στρατιωτικών, χωροφυλάκων, αστυνομικών, ελεύθερων σκοπευτών και παρακρατικών στο κέντρο της Αθήνας και γύρω από το Πολυτεχνείο, είχαν όνομα: Σπυρίδων Κοντομάρης, Διομήδης Κομνηνός, Σωκράτης Μιχαήλ, Toril Margrethe Engeland, Βασίλειος Φάμελλος, Γεώργιος Σαμούρης, Δημήτριος Κυριακόπουλος, Σπύρος Μαρίνος, Νικόλαος Μαρκούλης, Αικατερίνη Αργυροπούλου, Στυλιανός Καραγεώργης, Μάρκος Καραμανής, Αλέξανδρος Σπαρτίδης, Δημήτριος Παπαϊωάννου, Γεώργιος Γεριτσίδης, Βασιλική Μπεκιάρη, Δημήτρης Θεοδώρας, Αλέξανδρος Βασίλειος Καράκας, Αλέξανδρος Παπαθανασίου, Ανδρέας Κούμπος, Μιχαήλ Μυρογιάννης, Κυριάκος Παντελεάκης, Ευστάθιος Κολινιάτης, Ιωάννης Μικρώνης.
Θα παύσουν επιτέλους οι κάθε λογής ακροδεξιοί να χυδαιολογούν και να προσβάλουν τη μνήμη των νεκρών του Πολυτεχνείου;
Κι ας απαντήσουν καθαρά: Τις μέρες του Νοέμβρη του 1973, ποιους θα στήριζαν; Τους φοιτητές και τους εργάτες στο Πολυτεχνείο ή όσους κατέπνιξαν την εξέγερση;

