«Μιλάτε για δομική μεταρρύθμιση ενώ στην πραγματικότητα συνενώνετε τσάρτα πάτρα χωρίς κανένα κριτήριο 43 φορείς σε Αττική, Βοιωτία, Εύβοια και Φωκίδα με την ΕΥΔΑΠ και 25 φορείς σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική με την ΕΥΑΘ. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Φτιάχνετε δηλαδή 2 μεγάλους οργανισμούς και έχετε φτιάξει και άλλον ένα τον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΟΔΥΘ) που προς το παρόν έχει μόνο ένα Διοικητικό Συμβούλιο, πιθανώς να προκύψουν και άλλοι 2 μεγάλοι φορείς από μελλοντικές συγχωνεύσεις/ συνενώσεις ώστε, ώστε να μπορείτε να προχωρήσετε σε deals την επόμενη μέρα», τόνισε κατά την ομιλία της στην κατ’ άρθρο συζήτηση
του σχεδίου νόμου για τις αναγκαστικές συνενώσεις των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης, η βουλεύτρια Φλώρινας της Νέας Αριστεράς, Πέτη Πέρκα.
Πρόσθεσε πως: «τα deals δεν είναι εύκολο να προχωρήσουν με τον υφιστάμενο αριθμό των ΔΕΥΑ και ΟΕΒ ΓΟΕΒ ενώ, όταν θα είναι 5 μεγάλες Ανώνυμες Εταιρείες τότε θα μπορείτε να κάτσετε σε ένα τραπέζι και να προχωρήσετε το σχέδιό σας που δεν είναι άλλο από την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού. Και δεν αναφέρομαι στην ιδιοκτησία αλλά στην ανάθεση υποδομών ή
λειτουργιών σε ιδιώτες μέσω ΣΔΙΤ, σε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στην τιμολόγηση και σε ιδιωτική συμμετοχή στη διαχείριση της ύδρευσης, της αποχέτευσης και της άρδευσης. Αυτός είναι και ο κεντρικός στόχος του νομοσχεδίου».
Στη συνέχεια, στάθηκε στο κεφάλαιο Ζ του ν/σ για την «επιτάχυνση έργω αντιμετώπισης της λειψυδρίας», για το οποίο σημείωσε ότι η ΝΔ «εργαλειοποιεί το πρόβλημα της λειψυδρίας, ώστε να δικαιολογεί επιλογές που αν δεν πλαισιώνονταν από «συνθήκες έκτακτης ανάγκης», δεν θα μπορούσαν να σταθούν επιστημονικά». Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στο άρθρο 35, παρ. 2 του νομοσχεδίου που αφορά το έργο Εύρυτος, δηλαδή τη μερική εκτροπή των παραποτάμων του Αχελώου, Κρικελιώτη και Καρπενησιώτη προς τον Εύηνο: «Η διάταξη καθόλου δεν αφορά το πρόβλημα της λειψυδρίας αλλά ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα, το υδροδοτικό πρόβλημα της Αθήνας. Και αυτή η λύση που προκρίνετε αποτελεί μπάλωμα και δεν απαντάει στις ανάγκες και στις προκλήσεις της κλιματικής κρίσης».
Πρόσθεσε και το εύλογο ρώτημα της WWF Ελλάς, σχετικά με το πώς είναι δυνατόν τα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΠ) Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και Αττικής του 2024 να μην εντόπισαν το πρόβλημα της ύδρευσης της πρωτεύουσας της χώρας, καθώς και ότι ούτε η ΕΥΔΑΠ ούτε το ΥΠΕΝ έχουν δημοσιεύσει δεδομένα που να προκύπτει η αδήριτη ανάγκη του έργου.
Συνεχίζοντας την τοποθέτησή της για το σχέδιο Εύρυτος, η Π. Πέρκα επεσήμανε τις σφοδρές αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας και των τοπικών φορέων, που ζητούν πλήρεις υδρολογικές και περιβαλλοντικές μελέτες, ενημέρωση των κατοίκων και εγγυήσεις ότι η εκτροπή δεν θα βλάψει τα
ποτάμια, τα οικοσυστήματα και τις ανάγκες της περιοχής.
Επιπλέον, χαρακτήρισε «προκλητικά απαράδεκτο» το άρθρο 36 καλώντας το υπουργείο να το αποσύρει, όπως άλλωστε ζητούν και ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τεχνικών Εταιρειών (ΣΑΤΕ), ο
Σύλλογος Μελετητών Δημοσίων Έργων Κεντρικής Μακεδονίας και η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: «Και πάλι εργαλειοποιώντας τον κίνδυνο λειψυδρίας δημιουργείτε παρέκκλιση για απευθείας αναθέσεις σε ημέτερους», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η Π. Πέρκα τόνισε πως σύμφωνα με τον ΣΑΤΕ «η εν λόγω
διάταξη εισάγει μια νέα γενικευμένη εξαίρεση από το σύστημα ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων που έχει θεσπιστεί από την ευρωπαϊκή και από την ελληνική νομοθεσία. Η έννοια του κινδύνου λειψυδρίας είναι ιδιαιτέρως ευρεία και μπορεί να οδηγήσει στο να εντάσσονται συνηθισμένα και όχι «έκτακτης ανάγκης» έργα σε αυτήν την παρέκκλιση».
Παράλληλα, σημείωσε ότι στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι παρεμβάσεις του Συλλόγου Μελετητών Δημοσίων Έργων Κεντρικής Μακεδονίας, «ο οποίος κάνει λόγο για έργα, που πιθανότατα θα καταλήξουν σε συγκεκριμένους
αναδόχους».
Έπειτα, τοποθετήθηκε πάνω στο κεφάλαιο Β του ν/σ για την πολεοδόμηση εγκαταλελειμμένων, μικρών και φθινόντων οικισμών. Ειδικότερα, υπογράμμισε ότι το ν/σ «στρώνει το έδαφος για ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικής πολεοδόμησης σε περιοχές ιδιαίτερα υψηλού επενδυτικού ενδιαφέροντος», συμπληρώνοντας πως μετατρέπει «εγκαταλελειμμένους νησιωτικούς οικισμούς σε πεδίο αξιοποίησης real estate».
Η Π. Πέρκα ξεκαθάρισε ότι «πρόκειται για οργανωμένα
τουριστικά συγκροτήματα, πολυτελή resorts και gated villages, σχεδιασμένα για κάθε «Χρυσή Βίζα» ή για ολιγάρχες της Ανατολής», ενώ επεσήμανε ότι την στιγμή που η κυβέρνηση το κάνει αυτό «μάς λέει ότι ο στόχος της είναι η αντιμετώπιση του δημογραφικού. Μιλάμε για κανονικό δούλεμα!».
Αξιοποιώντας το παράδειγμα για τα κυκλαδίτικα νησιά που έφερε στην δημοσιότητα ο καθηγητής Νίκος Μπελαβίλας, η βουλεύτρια εξήγησε ότι «η Σέριφος διαθέτει 14 φθίνοντες ή
εγκαταλελειμμένους οικισμούς, ενώ ως οικισμοί με μηδενικό πληθυσμό καταγράφονται ακόμη και τα δύο βραχονήσια της, η Σερφοπούλα και το Βόδι. Με βάση τη λογική του σχεδίου, σε καθεμία από αυτές τις περιοχές, εκτός σχεδίου πόλεως και εκτός των ορίων των υφιστάμενων ή ανενεργών οικισμών, θα μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο πολεοδομικό συγκρότημα έκτασης από 50 έως 200 στρέμματα, μέσω συνοπτικών διαδικασιών».
Αντίστοιχα, περιέγραψε ότι και η Σαντορίνη μπορεί να
λειτουργήσει ως παράδειγμα, αφού όπως είπε «μόνο η δημοτική κοινότητα Οίας διαθέτει 8 οικισμούς που πληρούν τα σχετικά κριτήρια, ενώ σε ολόκληρη τη Σαντορίνη ο αριθμός τους
ανέρχεται σε 21. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν έως και 21 νέα συγκροτήματα έκτασης έως 200 στρεμμάτων το καθένα στη Σαντορίνη – πάνω από 4.000 στρέμματα νέας πολυτελούς δόμησης».
Φυσικά, δεν παρέλειψε να αναφέρει και τις ισχυρές αντιδράσεις που έχουν δημιουργηθεί για τα συγκεκριμένα ζητήματα: «Ο Σύλλογος Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ) κάνει λόγο για Δούρειο Ίππο για τη νομιμοποίηση εκτεταμένης εκτός σχεδίου δόμησης και, μάλιστα, χωρίς κοινωνικό πρόσημο. Καταθέτουν συγκεκριμένα ότι σ/ν αναβιώνει το εργαλείο του Ειδικού Σχεδίου Περιβαλλοντικής Αναβάθμισης και Ανάπτυξης που είχε εισαχθεί το 2014 στον “δασοκτόνο νόμο”, το
οποίο πλέον νοείται ως Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο. Επίσης, τονίζουν ότι επεκτείνει και κανονικοποιεί τη λογική του κατακερματισμού του χώρου και του σχεδιασμού του, αποδίδοντας προνόμια, ευνοϊκούς όρους και διευκολύνσεις σε συνεταιρισμούς και άλλους ιδιωτικούς φορείς».
Επιπλέον, τόνισε ότι και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού ζητά «την απόσυρση των σχετικών διατάξεων και προτείνει η πολιτική για τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς να
εστιάσει στην αποκατάσταση και επανάχρηση του υφιστάμενου οικιστικού ιστού, χωρίς επέκταση της δόμησης σε γειτονικές αδόμητες εκτάσεις. Ζητά επίσης να είναι υποχρεωτική η εκπόνηση Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και μελέτης φέρουσας ικανότητας πριν από κάθε παρέμβαση, καθώς και να εξαιρεθούν ρητά από το νέο πλαίσιο οι περιοχές Natura 2000, τα τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, οι παραδοσιακοί οικισμοί, οι ακατοίκητες νησίδες και οι ήδη
κορεσμένοι τουριστικοί προορισμοί».
Ωστόσο, η Πέτη Πέρκα τόνισε ότι «η αναβίωση των
εγκαταλελειμμένων και φθινόντων οικισμών είναι αναγκαία και επιθυμητή, δεν μπορεί όμως να μετατρέπεται σε ένα ακόμη πεδίο κερδοφορίας».
Ακούστε ολόκληρη την τοποθέτηση: https://youtu.be/spWfSui9vmM