Τον τελευταίο μήνα η χώρα μας μετρά ακόμη τρεις γυναικοκτονίες. Τρεις γυναίκες δολοφονήθηκαν από άνδρες που θεώρησαν ότι έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν για τη ζωή και τον θάνατό τους. Τρεις ακόμη ζωές χάθηκαν επειδή κάποιοι άνδρες αντιμετώπισαν τις γυναίκες ως ιδιοκτησία τους, ως αντικείμενα ελέγχου και κατοχής.
Οι γυναικοκτονίες δεν είναι «οικογενειακές τραγωδίες», «εγκλήματα πάθους» ή μεμονωμένα περιστατικά. Αποτελούν την πιο ακραία έκφραση της έμφυλης βίας που γεννά και αναπαράγει η πατριαρχία. Ένα κοινωνικό σύστημα που διδάσκει στους άνδρες ότι δικαιούνται να ελέγχουν τις γυναίκες, να απαιτούν υπακοή, να θεωρούν τη σύντροφο ή την πρώην σύντροφό τους κτήμα τους και να αντιδρούν βίαια όταν αυτή διεκδικεί την ελευθερία και την αυτονομία της.
Ταυτόχρονα, η πατριαρχία δεν λειτουργεί ανεξάρτητα από τον καπιταλισμό. Το καπιταλιστικό σύστημα αξιοποιεί και αναπαράγει τις έμφυλες ανισότητες, στηριζόμενο στην απλήρωτη ή υποτιμημένη εργασία των γυναικών, στην οικονομική εξάρτηση, στην επισφάλεια και στη διάλυση των κοινωνικών δομών προστασίας. Όσο οι γυναίκες αναγκάζονται να ζουν σε συνθήκες οικονομικής ανασφάλειας, τόσο δυσκολότερο είναι να ξεφύγουν από κακοποιητικές σχέσεις. Όσο οι δημόσιες υπηρεσίες υποχρηματοδοτούνται, τόσο περισσότερες γυναίκες μένουν χωρίς ουσιαστική προστασία.
Η έμφυλη βία και οι γυναικοκτονίες δεν αντιμετωπίζονται με αυστηρότερες ποινές και επικοινωνιακές εξαγγελίες. Απαιτείται συνολική πολιτική παρέμβαση που θα χτυπά τις κοινωνικές και οικονομικές ρίζες του προβλήματος.
Διεκδικούμε:
• Την πλήρη και θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας ως ιδιαίτερης μορφής έμφυλης δολοφονίας.
• Την ουσιαστική ενίσχυση των δημόσιων δομών στήριξης κακοποιημένων γυναικών, με επαρκή χρηματοδότηση, μόνιμο προσωπικό και πανελλαδική κάλυψη.
• Τη δημιουργία περισσότερων ξενώνων φιλοξενίας και ασφαλών δομών για γυναίκες και τα παιδιά τους.
• Δωρεάν νομική, ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη για κάθε επιζώσα έμφυλης βίας.
• Εκπαίδευση και επιμόρφωση αστυνομικών, δικαστικών λειτουργών και δημόσιων υπηρεσιών για την αναγνώριση και αντιμετώπιση της έμφυλης βίας.
• Την ένταξη της φεμινιστικής και αντισεξιστικής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
• Μέτρα οικονομικής στήριξης των γυναικών που αποχωρούν από κακοποιητικές σχέσεις, με πρόσβαση σε στέγη, εργασία και κοινωνικές παροχές.
• Πολιτικές για την εξάλειψη των μισθολογικών ανισοτήτων, της εργασιακής επισφάλειας και κάθε μορφής διάκρισης λόγω φύλου.
Δεν θα συνηθίσουμε τις γυναικοκτονίες. Δεν θα αποδεχτούμε μια κοινωνία στην οποία οι γυναίκες δολοφονούνται επειδή διεκδικούν το δικαίωμα να ζουν ελεύθερες. Ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι ταυτόχρονα αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και απελευθέρωση. Είναι αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης και εκμετάλλευσης.
Καμία άλλη δολοφονημένη.
Καμία μόνη απέναντι στη βία.
Ζωντανές, ελεύθερες και ίσες.