Κατά την παρέμβασή της στη συνεδρίαση της Υποεπιτροπής για την Καταπολέμηση της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Ανθρώπων της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με θέμα “Εμπορία ανθρώπων και μετανάστευση”, η Βουλεύτρια Νότιου Τομέα Αθηνών Θεανώ Φωτίου ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
Συνάδελφοι της ΝΔ αποδίδουν την εμπορία ανθρώπων (trafficking) μεταναστών κυρίως στα δίκτυα διακίνησής τους. Ξέρετε όμως ότι δεν είναι έτσι διότι οι κύριοι λόγοι για την ευαλωτότητα των μεταναστών στην εμπορία είναι είναι οι εξής: Οικονομική ανέχεια και αναζήτηση εργασίας – Νομικό καθεστώς και έλλειψη εγγράφων – Γλωσσικά και πολιτισμικά εμπόδια – Χρέη από τη διακίνηση – Έλλειψη κοινωνικού δικτύου.
Αντί να αναλύσω τις δικές μου απόψεις, σας παραπέμπω στα συμπεράσματα του Συνηγόρου του Πολίτη (ΣτΠ), και στην ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων για να προστατευτούν οι πιο ευάλωτες ομάδες και να αντιμετωπιστούν προβλήματα όπως: (α) ανεπαρκής εντοπισμός θυμάτων, ειδικά ανάμεσα σε μετανάστες που εισέρχονται άτυπα ή αιτούνται άσυλο, (β) η σύγχυση μεταξύ διακίνησης και εμπορίας, (γ) θεσμική αδράνεια, όπου υπάρχει ανάγκη για θεσμική αναβάθμιση και μεταφορά της αρμοδιότητας σε εξειδικευμένους φορείς και (δ) προστασία ευάλωτων ομάδων, όπου ο ΣτΠ τονίζει τον κίνδυνο να μείνουν απροστάτευτες οι πλέον ευάλωτες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων ρατσιστικής βίας και εκείνων που εκμεταλλεύονται εγκληματικά δίκτυα.
Η κατάσταση με τα ασυνόδευτα ανήλικα στη χώρα μας είναι τραγική. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και της Οργάνωση Save the Children, μόλις το 1/3 των ασυνόδευτων ανηλίκων παίρνουν άσυλο στη χώρα και τα υπόλοιπα παιδιά βρίσκονται σε κίνδυνο, αφού χωρίς νομιμοποιητικά χαρτιά είναι ευάλωτα στην κακοποίηση και το trafficking. Αυτό το επιβεβαιώνει και ο ΣτΠ που ζητά να μην είναι αόρατοι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, αλλά αν δεν έχουν πάρει άσυλο να τους χορηγείται ανθρωπιστικό καθεστώς λόγω ανηλικότητας.
Οι καταργήσεις σειράς νόμων από το 2020 που αφορούν τις άδειες παραμονής ολοκληρώνονται με το άρθρο 38 του τελευταίου νόμου του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για την νόμιμη μετανάστευσης, αφαιρώντας έτσι και την τελευταία δυνατότητα έκδοσης άδειας παραμονής ασυνόδευτων ανηλίκων επειδή παρακολουθούσαν το ελληνικό σχολείο. Για αυτό και σύσσωμοι φορείς (ΕΕΔΑ, ΣτΠ, Ένωση Διοικητικών Δικαστών κα) και οργανώσεις (Δίκτυο Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού) καταγγέλλουν ότι ο νόμος αυτός παραβιάζει τη Διεθνή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού και αφήνει τους ασυνόδευτους ανηλίκους έρμαια κυκλωμάτων κακοποίησης και trafficking.
Οι κύριες παρατηρήσεις του ΣτΠ αναφέρονται στα εξής: (α) Παρατεταμένη Κράτηση σε Ακατάλληλες Συνθήκες, (β) Ανεπάρκεια Υποδομών και Υπηρεσιών όπως η ιατρική περίθαλψη, η ψυχοκοινωνική υποστήριξη και η διερμηνεία. (γ) Κίνδυνοι Ασφαλείας όπως περιστατικά βίας, υπερπληθυσμού, έλλειψης ιδιωτικότητας και υγιεινής, (δ) Καθυστερήσεις στη Διαδικασία Ασύλου και Επιτροπείας όπως δυσλειτουργίες στον έγκαιρο διορισμό επιτρόπου, καθυστερήσεις στην εξέταση των αιτημάτων ασύλου. (ε) Διαφοροποίηση Διαδικασιών ανάλογα με τη Δομή, ιδιαίτερα ανάμεσα σε δομές συνόρων και δομές ενδοχώρας. Η Αρχή έχει εκφράσει αμφιβολίες για το αν εξυπηρετείται το «βέλτιστο συμφέρον του παιδιού» σε περιβάλλοντα κλειστών δομών. Υπογραμμίζω ότι ο Συνήγορος ζητά τη λήψη μέτρων για την άμεση μεταφορά των ανηλίκων σε κατάλληλες δομές φιλοξενίας (όπως διαμερίσματα ημιαυτόνομης διαβίωσης) και εξασφάλιση ίσων δικαιωμάτων στην εκπαίδευση και την υγεία. Αυτό βέβαια έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εξαγγελία του κ. Πλεύρη ότι θα πάει τους ασυνόδευτους ανήλικους σε camps. Αν κάνει αυτό ο κ. Πλεύρης θα κάνει ακόμα πιο ευάλωτα τα παιδιά στο trafficking. Είναι πολύ επικίνδυνη πολιτική.
Επίσης θα ήθελα να ενημερωθούμε για το πρόγραμμα «Μονάδα Παιδικής Προστασίας» που χειρίζεται το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Το πρόγραμμα αυτό αφορά ασυνόδευτους ανήλικους που βρίσκονται σε συνθήκες αστεγίας και επισφάλειας. Γνωρίζουμε από καταγγελίες εργαζομένων ότι αυτές οι δομές από 1η Μαΐου μπαίνουν στον πάγο. Θέλω συγκεκριμένη απάντηση επ’αυτου. Διότι πρόσφατα (26 Απριλίου 2026) οι εργαζόμενοι στο δίκτυο για τα δικαιώματα του παιδιού κατήγγειλαν απολύσεις, επισφάλεια, αβεβαιότητα στις δομές προστασίας ανηλίκων. Κι έκαναν στάση εργασίας με αιτήματα, μεταξύ άλλων, την επαναπρόσληψη όλων των εργαζόμενων, την άμεση καταβολή δεδουλευμένων, τη συνέχιση του προγράμματος.