Κύρια σημεία ομιλίας του Γραμματέα της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδη στο Travel
West Forum 2026
Ξέρουμε όλοι και όλες ότι ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα του παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας. Αποτελεί έναν από τους κλάδους με τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στο ΑΕΠ της χώρας μας και πράγματι είναι βασικό συγκριτικό
πλεονέκτημα της Ελλάδας.
Το μοντέλο του τουρισμού, το οποίο εντάσσεται στην ευρύτερη έννοια του παραγωγικού μοντέλου, δεν είναι κάτι ουδέτερο. Και ξέρουμε όλοι και όλες πολύ καλά ότι οι παράγοντες που επηρεάζουν και ποσοτικά και ποιοτικά τον τουρισμό είναι πολλοί, αλλά ταυτόχρονα και οι επιπτώσεις του τουρισμού σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής ζωής είναι πολλαπλές.
Έχει μεγάλη σημασία να μιλήσουμε σήμερα για ένα μοντέλο τουρισμού το οποίο να είναι και περιβαλλοντικά φιλικό και βιώσιμο, και ταυτόχρονα να προωθεί την κοινωνική συνοχή, αλλά και να υπάρχει και να συνυπάρχει με έναν τρόπο κοινωνικά
συμμετοχικό μέσα στις κοινωνίες.
Ότι το γεγονός πως η προστιθέμενη αξία του τουρισμού στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας είναι ακόμη χαμηλή, σας δίνει τη δυνατότητα να χτίσετε σε αυτή την περιοχή, πάνω στον τουρισμό, το δικό σας μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης. Να το
κάνετε όμως γνωρίζοντας ποιοι είναι οι κίνδυνοι και ποιες είναι οι παγίδες.
Γιατί δυστυχώς στη χώρα μας ο τρόπος με τον οποίο αναπτύσσεται ο τουρισμός ακολουθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό μια φρενήρη πορεία, κυνηγώντας το βραχυπρόθεσμο κέρδος. Έχουν ήδη μπει ως στρατηγικοί επενδυτές, σε πολλές από τις
τουριστικές επενδύσεις, funds τα οποία από την πλευρά τους θέλουν βραχυπρόθεσμες και υψηλές αποδόσεις.
Μπορούμε πράγματι να μιλάμε για αξιοποίηση του τουρισμού, όταν την ίδια στιγμή στην ίδια περιοχή σχεδιάζονται εξορύξεις ορυκτού αερίου, με τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται; Μπορούμε να μιλάμε για σεβασμό στο περιβάλλον και προστασία από την κλιματική κρίση, όταν στην ευρύτερη περιοχή του Ιονίου και στον Πατραϊκό Κόλπο σχεδιάζονται αυτού του τύπου γεωτρήσεις;
Νομίζουμε ότι μπορούν να συμβαδίσουν αρμονικά με την τουριστική ανάπτυξη και με την προστασία του περιβάλλοντος εξορύξεις που έχουν να κάνουν με ορυκτούς πόρους; Αυτό μας λέει η διεθνής εμπειρία; Κατά την άποψή μας, όχι.
Μπορούμε να μιλήσουμε πραγματικά για μια τουριστική ανάπτυξη η οποία δεν συνδέεται με την κατάσταση των υποδομών, με την κατάσταση του κοινωνικού κράτους;
Γιατί στην πραγματικότητα ο τουρισμός είναι εικόνα, είναι καθρέφτης της κοινωνικής ανάπτυξης μιας κοινωνίας.
Μπορεί να υπάρξει τουρισμός όταν δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές; Όταν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, στην πραγματικότητα, δεν μπορεί να στηρίξει, παρά τις
υπεράνθρωπες προσπάθειες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, τον ίδιο τον τοπικό πληθυσμό και τον πληθυσμό που εξυπηρετούν τα νοσοκομεία εδώ στην Αχαΐα, και ο Άγιος Ανδρέας και το Πανεπιστημιακό;
Μπορούμε να συζητάμε για τουρισμό όταν οι υποδομές μας είναι ελλειμματικές; Όταν το σιδηροδρομικό δίκτυο δεν έχει μπει ως η βασική συγκοινωνιακή οδός για να συνδέει τη χώρα μας, και συνεχίζουμε να βασιζόμαστε σχεδόν αποκλειστικά στον αυτοκινητόδρομο;
Έχει πολύ μεγάλη σημασία να έχουμε ένα μοντέλο τουρισμού το οποίο να σέβεται και τις πόλεις. Να μη φτάσουμε στο επίπεδο που βλέπουμε στην Αθήνα, όπου εκτοπίζονται οι πληθυσμοί από τις γειτονιές, επειδή τα διαμερίσματα, η προσφερόμενη στέγη, μετατρέπονται σε στέγη για βραχυχρόνια μίσθωση. Με έναν
τρόπο αρρύθμιστο, ανεξέλεγκτο, στο πλαίσιο των διαφορετικών πλατφορμών.
Έχει σημασία πραγματικά όλος αυτός ο σχεδιασμός να γίνεται με έναν ολοκληρωμένο τρόπο. Γιατί πράγματι ο τουρισμός πρέπει να στηριχθεί, για να βοηθήσει πραγματικά όχι τους λίγους, αλλά την τοπική κοινωνία, στο πλαίσιο μιας
δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης.
