Η τραγωδία στη Χίο δεν αφορά μόνο τα εγκληματικά γεγονότα στη θάλασσα, την προπαγάνδα της κυβέρνησης και την πολιτική της. Αφορά και τον τρόπο που μιλάμε γι’ αυτά.
Κάτω από την ανάρτηση του Προέδρου της Νέας Αριστεράς, Aλέξη Χαρίτση, εμφανίστηκαν σχόλια που αντί για σεβασμό στη μνήμη των νεκρών αναπαράγουν ρατσισμό και απανθρωπιά. Λέξεις που ακυρώνουν ανθρώπινες ζωές και μετατρέπουν τον πόνο σε αντικείμενο μίσους.
Άλλες οργανωμένες, άλλες παραπλανημένες.
Αυτή η γλώσσα δεν είναι τυχαία. Τροφοδοτείται από μια πολιτική που παρουσιάζει τον θάνατο ως «ασφάλεια» και τον κυνισμό ως «πατριωτισμό», αντί να αναζητά λύσεις με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και στο διεθνές δίκαιο.
Απέναντι σε αυτό δεν μπορούμε να σιωπούμε.
Η κοινωνία μας αξίζει έναν δημόσιο λόγο που χωρά την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και αυτόν τον λόγο θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε, σταθερά και χωρίς εκπτώσεις.
Όπως θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τη ζωή ως αυταξία, όπου κι αν αυτή απειλείται ή χάνεται.
