Η Ελλάδα ήδη εδώ και πολλά χρόνια υποδέχεται απελπισμένους ανθρώπους που προσπαθούν είτε να σωθούν από πολέμους είτε να βρουν μια καλύτερη τύχη και ζωή στην Ευρώπη.
Η στάση της χώρας εξαρτάται από την πολιτική βούληση των κυβερνήσεών της. Το 2015 -2016 ένα εκατομμύριο πρόσφυγες πέρασαν από την φρίκη του πολέμου και της πείνας στην Ευρώπη και η χώρα δέχτηκε τον θαυμασμό ακόμη του εκλιπόντος Πάπα Φραγκίσκου. Η εικόνα των γιαγιάδων της Μυτιλήνης που ταΐζουν ένα μωρό είχε γίνει σύμβολο ανθρωπιάς και αλληλεγγύης και έφτασε στο σημείο να συζητείται η πιθανότητα απονομής του Νόμπελ Ειρήνης! Από τότε η στάση των κυβερνήσεων στην Ελλάδα, ΕΕ και κυρίως ΗΠΑ έχει αλλάξει: Ο φόβος του άλλου έχει γίνει κυρίαρχος και επιβάλλει αντίστοιχες πολιτικές. Η επίθεση στον αδύναμο κατέστη μέρος μιας φαντασιακής εθνικής άμυνας, μια ένδειξη εύκολου και ανέξοδου πατριωτισμού.
Οι διεθνείς νόμοι που προστατεύουν τους αδύναμους και τους πρόσφυγες δεν είναι πια σεβαστοί και με ευκολία καταπατούνται στις ΗΠΑ, στις χώρες της ΕΕ και στην Ελλάδα! Η στάση της Ελληνικής Κυβέρνησης στο Φαρμακονήσι πήγε στα διεθνή δικαστήρια και η χώρα τιμωρήθηκε με ένα μη ευκαταφρόνητο πρόστιμο. Ο πνιγμός 600+ μεταναστών-προσφύγων γυναικών παιδιών και ανδρών στα νερά έξω από την Πύλο, βρίσκεται τώρα στα δικαστήρια! Το νησί της Κρήτης έχει μια πλούσια ιστορία μετανάστευσης και προσφυγιάς. Πολλές φορές Κρητικοί κατέφυγαν ως πρόσφυγες σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική για να γλιτώσουν από τη δίνη πολλών πολεμικών κρίσεων. Δεν ξεχνάμε πως Κρητικοί πήγαν στη σημερινή Συρία για να γλυτώσουν από πόλεμο, Κρητικοί μουσουλμάνοι έφυγαν αναγκαστικά το 1922.
Τελευταία όμως, οι τραμπικές αντιλήψεις και η συνακόλουθη απανθρωπιά τείνουν να γίνουν κυρίαρχες στις αντιλήψεις και στις πρακτικές μας. Τα γεγονότα στο Ρέθυμνο με φωνές, φωτιές, απειλές και εκφοβισμούς δεν ανταποκρίνονται στις ανθρωπιστικές αξίες του νησιού.
Επισημαίνουμε με ικανοποίηση τις φωνές τοπικών φορέων, όπως του Δημάρχου Χανίων Π. Σημαντηράκη που στάθηκε στην σωστή πλευρά της ιστορίας και στηλίτευσε ξενοφοβικές αντιδράσεις που έφθασαν στο σημείο να πετάξουν φωτοβολίδες στους 501 πρόσφυγες που κατέφθασαν στην Κρήτη και φιλοξενήθηκαν προσωρινά σε γήπεδο της περιοχής, χαρακτηρίζοντας τη στάση τους όχι αλλά «ντροπή» αλλά και «απόκλιση από τις αξίες που οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε».
Από την άλλη οφείλουμε επίσης να αντιδράσουμε στην απόκριση της Πολιτείας που εσπευσμένα επιχειρεί να μεταφέρει τους πρόσφυγες αυτούς σε καμπς της ενδοχώρας, όπως της Μαλακάσας και της Ριτσώνας, ενεργοποιώντας τις εξώσεις που απειλούσε ο αρμόδιος Υπουργός να κάνει εδώ και καιρό. Σημειώνεται ότι το ανεπαρκές έτσι κι αλλιώς πρόγραμμα HELIOS δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να υλοποιείται, με αποτέλεσμα οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες και οικογένειες που εξωθούνται να φύγουν από τα camps να βρεθούν απλά στο δρόμο.
Μας εξοργίζουν δε και οι δηλώσεις του μόλις παραιτηθέντος αρμόδιου Υπουργού για σκέψεις περί αναστολής ασύλου για τις αυξανόμενες αφίξεις στην Κρήτη, όπως και για ανάπτυξη ελληνικών πολεμικών σκαφών στα ανοικτά της Λιβύης για αναχαίτηση των προσφύγων που προσπαθούν να ξεφύγουν από πολέμους και ανέχεια. Οι σκέψεις αυτές δεν είναι παρά τροφή στο φασισμό και την ακροδεξιά που μας κτυπά την πόρτα.
Καλούμε τις τοπικές κοινωνίες, να συμμεριστούν τις φωνές που ζητούν να μετατραπεί η στάση αλληλεγγύης σε ενεργό πολιτική, ενάντια στην ξενοφοβική πολιτική του αρμόδιου Υπουργείου στο οποίο μάλιστα προΐσταται συντοπίτισσα Υφυπουργός.
Καλούμε τους τοπικούς άρχοντες να υποδείξουν ανθρώπινες και επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής και πρώτης φιλοξενίας στο νησί της Κρήτης.
Καλούμε την κεντρική εξουσία να συνδράμει και να στηρίξει τις τοπικές κοινωνίες παρέχοντας όλα τα αναγκαία μέσα και κυρίως δημιουργώντας ανάχωμα σε ρατσιστικές κραυγές.