Ο Α. Γεωργιάδης αποφάσισε να κάνει ένα διάλειμμα από τη διασπορά τοξικότητας μέσω των τηλεοπτικών του εμφανίσεων την τελευταία βδομάδα, και αποφάσισε συνειδητά να συνεχίσει την διασπορά τοξικότητας με άλλους τρόπους:
Να μεταβεί για τα δήθεν “εγκαίνια” του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας, ενώ το έργο είναι ημιτελές και εξόχως προβληματικό αφού πλημμυρίζει με νερά από τις βροχοπτώσεις.Με απόλυτη επίγνωση ότι είναι ανεπιθύμητος από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, έστησε μία ακόμα επικοινωνιακή φιέστα καταστολής και αυταρχισμού, συνοδευόμενος από πάνοπλους αστυνομικούς.
Τα κρίσιμο ερωτήματα προς τον κ. Χρυσοχοϊδη είναι τα εξής: Τι δουλειά είχε η ΟΠΚΕ στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας;
Από πού και ως πού μονάδες της ΟΠΚΕ, των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας για την πρόληψη και την καταστολή της εγκληματικότητας στάλθηκαν στο Γενικό Κρατικό για να αντιμετωπίσουν το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου;
Από πότε η ΟΠΚΕ χρησιμοποιείται απέναντι σε εργαζόμενους που διαμαρτύρονται για τα εργασιακά του δικαιώματα αλλά και το θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα του λαού στην υγεία;Θεώρησε το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης ότι γίνεται κάποιο έγκλημα στο Γενικό Κρατικό και χρειάστηκε η παρουσία της ΟΠΚΕ με το ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό της για επικίνδυνες επιχειρήσεις;
Ότι χρειάζονται αστυνομικοί με αλεξίσφαιρα γιλέκα (!) και αλεξίσφαιρα κράνη (!) για να αντιμετωπίσουν γιατρούς και νοσηλευτές;
Ακούγεται από χτες ότι ο Υπουργός Υγείας είχε το απόλυτο δικαίωμα πρόσβασης στο Νοσοκομείο. Το υποστήριξε και το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα προφανώς και με τη βία, με την ΟΠΚΕ, με τη ΔΙΑΣ και τον προσωπικό στρατό του Υπουργού. Ακόμα και όταν θέλει να στήσει μία επικοινωνιακή φιέστα για τα δικά του -και μόνο- ακροατήρια, που δεν αφορά ούτε το ΕΣΥ ούτε τη δημόσια υγεία που τελεί υπό διάλυση.
Από την άλλη και οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα να αντιδρούν, να διαφωνούν με την επικοινωνιακή του φιέστα και να τον θεωρούν ανεπιθύμητο.
Πόσο δε μάλλον όταν καταργεί οργανικές θέσεις ειδικευόμενων στο Νοσοκομείο τους και όταν θεωρούν ότι κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να στηρίξει το καρτέλ της ιδιωτικής υγείας και τους κλινικάρχες.
Πόσο δε μάλλον όταν στέλνουν δυνάμεις της ΟΠΚΕ για να τους καταστείλουν. Έστω λοιπόν ότι έχουμε δύο δικαιώματα που συγκρούονται.
Του Α. Γεωργιάδη να έχει πρόσβαση στο νοσοκομείο για την φιέστα του και του υγειονομικού προσωπικού που δεν επιθυμεί την παρουσία του.
Ε, σε αυτή την περίπτωση δεν χωράει αμφιβολία στο πλευρό που πρέπει να είμαστε: Με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που δίνει μάχη για να υπερασπιστεί το ΕΣΥ απέναντι σε μία κυβέρνηση που προσπαθεί με κάθε τρόπο να το υποβαθμίσει και να ενισχύσει την ιδιωτική υγεία.