Δήλωση της υποψήφιας ευρωβουλεύτριας της Νέας Αριστεράς, Δήμητρας Κεραμυδά

3 αφορμές, 3 σχόλια, 1 κοινό νήμα

Αυτή τη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση, έχει ανοίξει beef με 3 από τις 4 χώρες με τις οποίες μοιράζεται χερσαία σύνορα.

🔴Αφορμή 1η: στις 6 Μαΐου ανακοινώνεται ότι η Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη θα λειτουργεί ως τζαμί μετά από απόφαση του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, και ξεσηκώνεται κύμα αντιδράσεων στα ΜΜΕ και τον τύπο, ενώ ο πρωθυπουργός δηλώνει την ενόχλησή του σε συνάντηση με την ΠτΔ.
Να θυμίσουμε όμως σε όσους διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την «απαλλοτρίωση» εθνοθρησκευτικών μνημείων ότι αυτή ακριβώς η τακτική της αλλαγής χρήσης τέτοιων χώρων, ή ακόμα και η πλήρης καταστροφή τους είναι πάγια σε κράτη που θέλουν να διατρανώσουν την εθνική τους ταυτότητα και συγκρότηση ως κάτι Αλλο σε σχέση με πριν. Τρανό δικό μας παράδειγμα: (0) Μηδέν λειτουργικά τζαμιά οπουδήποτε στην Ελλάδα, πλήν της Θράκης. Οσα ανά την Ελλάδα υπήρξαν κατά την οθωμανική περίοδο είτε ρήμαξαν, είτε γκρεμίστηκαν για να αντικατασταθούν από ορθόδοξες εκκλησίες, και κάποια λίγα αποκαταστάθηκαν ως μνημεία – τον περισσότερο καιρό κλειστά στο κοινό.
Κάθε εξουσία που επιθυμεί να παγιώσει το εθνικό της αφήγημα ως κάτι νέο, διάφορο του προηγούμενου, άλλου, παλιού, δηλώνει μέ κάθε τρόπο αυτή την αλλαγή. Το ίδιο έκανε το νεοπαγές ελληνικό κράτος που εξοβέλισε κάθε οθωμανικό ίχνος μετά το 1831, το ίδιο ακριβώς κάνει και ο πρόεδρος Ερντογάν τώρα, που χτίζει κι εκείνος το εθνικό αφήγημα για την Τουρκία.

🔴Αφορμή 2η: η επίσκεψη του πρωθυπουργού της Αλβανίας Εντι Ράμα στην Αθήνα, για προεκλογική συγκέντρωση, σε αντίστιξη με την συμμετοχή του Φρέντι Μπελέρη στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ.
Η παράταξη του κυρίου Μητσοτάκη χάιδεψε όλο χαρά το μαλακό υπογάστριο των εθνικιστικής προέλευσης ψηφοφόρων με την υποψηφιότητα Μπελέρη, εκκρίνοντας ένα μείγμα λόγου περί μειονοτήτων, Βορείου Ηπείρου, μπολιασμένου με δόσεις αλυτρωτισμού. Περάσαμε ολόκληρη την προηγούμενη εβδομάδα με άρθρα επί άρθρων «έρχεται, δε θα έρθει, δε θα του δώσουμε το κλειστό του Γαλατσίου, το ανέλαβε ο Γεραπετρίτης προσωπικά….» Φυσικά η συγκέντρωση έγινε. Αν η ελληνική κυβέρνηση -η σημερινή και όσες προηγήθηκαν σαν και τη σημερινή- θέλει να ανακατώνεται στα εσωτερικά της αλβανικής, να καταγγέλλει την «άδικη» δίωξη του Μπελέρη, να προσπαθεί να καταστήσει μεγαλύτερη απ΄όσο είναι την ελληνική μειονότητα, δεν καταλαβαίνω γιατί ο πρωθυπουργός της Αλβανίας δεν μπορεί να μιλήσει στους μετανάστες στη χώρα μας πολίτες και ψηφοφόρους του.
Αν η ελληνική κυβέρνηση έχει κάποιο πρόβλημα με αυτό, μπορεί να επιλέξει πολιτικές ενσωμάτωσης όπως το να δώσει δικαίωμα ψήφου και χαρτιά στους μετανάστες από την Αλβανία και τις οικογένειές τους που ζουν εδώ, φορολογούνται εδώ, υπέφεραν εδώ, δούλεψαν πολύ σκληρά εδώ, υπέστησαν σωρεία διακρίσεων αφού έφτασαν και κακοποιήσεων μέχρι να φτάσουν εδώ και ευθύνονται σχεδόν ολοκληρωτικά για το οικονομικό «θαύμα» της ανάπτυξης της χώρας μας.
Α, και δεν είναι Βόρεια Ηπειρος, είναι Νότια Αλβανία.

🔴Αφορμή 3η: Οι εκλογές στη Βόρεια Μακεδονία και η ανάδειξη του εθνικιστικού VMRO. (για τους φίλους “γειτονική χώρα”)
Από το 2019, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται να φέρει προς κύρωση τα μνημόνια συνεργασίας για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Πρακτικά η συμφωνία παραμένει ανεφάρμοστη. Το VMRO προεκλογικά δηλώνει ότι δεν θέλει την εφαρμογή της συμφωνίας, και φυσικά χωρίς τα μνημόνια συνεργασίας δε δεσμεύεται και πολύ να την τηρήσει. Η νέα πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας, ήδη από την ορκωμοσία της, αναφέρεται στη χώρα της ως Μακεδονία, και ξαφνικά η ελληνική κυβέρνηση λέει ότι η συμφωνία πρέπει να τηρηθεί κάτα γράμμα. Μήπως όμως για να τηρηθεί η συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να κυρωθούν τα μνημόνια συνεργασίας από την ελληνική βουλή;
Τελικό συμπέρασμα:
Η ΝΔ, ο κύριος Μητσοτάκης προσωπικά, και η διακυβέρνηση την οποία ασκούν είναι με μια λέξη κοντόφθαλμη πολιτικά.
‘Εχουν αποδυθεί σε μια εθνικιστική πλειοδοσία, πολύπλευρη από άποψη μέσων, αλλά με μοναδικό στόχο το βραχυπρόθεσμο εκλογικό όφελος και με πλήρη αδιαφορία για τη ζημιά που προκαλείται στις σχέσεις με τις γειτονικές χώρες.
Ολα αυτά τα εθνικιστικά επεισόδια, η καλλιέργεια και η δημιουργία φανταστικών εχθρών που επιβουλεύονται τη χώρα μας και την “ελληνικότητά” μας, είναι εκείνα που πυροδοτούν και συντηρούν τις αέναες προμήθειες οπλικών συστημάτων, όπως τα αεροπλάνα F35. Τα 9 δισεκατομμύρια που κοστίζουν, θα έπρεπε να έχουν δαπανηθεί στη δημόσια υγεία και τη δημόσια εκπαίδευση.
Τα Βαλκάνια, όσο κι αν θέλουμε να το ξεχνάμε, είναι η γειτονιά μας, οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των χωρών που ονομάζονται σύνορα, είναι -όπως πολύ έξυπνα και όμορφα το είπε και η Μαρίνα Σάττι- πολύ πιο νέες από τον πολιτισμό και την ιστορία που μοιραζόμαστε.